احمد بن حسن حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] [[راوی]] اطلاعی در دست نیست، اما استاد وی ناصر الحق در سال ۳۰۴ ق و در سن ۹۹ سالگی، وفات کرده است<ref>ر. ک: عمدة الطالب، ص۲۰۸. یادآوری می‌شود که شیخ عباس قمی در سفینة البحار (ج۲، ص۲۲۰) سن وی را ۷۹ ثبت کرده که اشتباه است؛ شاید نسخه‌ای که از آن نقل کرده، به جای تسعون، سبعون در آن ثبت شده بود.</ref>. بنابراین می‌‌توان گفت، شاگردش احمد بن الحسن الحسینی، در نیمه دوم [[قرن سوم]] و نیمه اول [[قرن چهارم]] می‌زیسته است. و از جهت طبقه رجالی، در طبقه هشتم قرار دارد؛ زیرا بیشتر اساتید و [[مشایخ]] [[شیخ صدوق]]، از جمله [[محمد بن قاسم جرجانی]] که [[شاگرد]] احمد بن الحسن الحسینی است، از جهت طبقه رجالی، در طبقه نهم قرار دارند<ref>مانند: علی بن الحسین بن موسی بن بابویه (الموسوعة الرجالیه، ج۷، ص۶۸۶)؛ محمد بن علی ماجیلویه (همان، ج۵، ص۲۹۲)؛ محمد بن الحسن بن الولید (همان، ج۷، ص۸۷۸)؛ احمد بن محمد بن یحیی العطار (همان، ج۵، ص۱۹۳)؛ و....</ref>؛ و [[حسن بن علی الناصر]] که شاگرد احمد بن الحسن الحسینی است، در طبقه هفتم قرار گرفته است؛ زیرا وی از [[اصحاب امام هادی]] {{ع}} شمرده شده<ref>ر. ک: رجال الطوسی، ص۳۸۵، ش۵۶۶۷.</ref> و [[اصحاب]] آن [[حضرت]]، عمدتاً از طبقه هفتم هستند؛ در نتیجه احمد بن الحسن الحسینی در طبقه هشتم قرار خواهد گرفت.

===یادآوری===

 

بعضی بزرگان مانند [[سید امین]] در [[اعیان الشیعة]] و [[نمازی]] در [[مستدرکات علم رجال الحدیث]]، احمد بن الحسن الحسینی را از [[راویان]] [[امام عسکری]] {{ع}} به حساب آورده‌اند، به دلیل آن‌که در بعضی اسناد آمده است:

[[رجالیان]]، درباره احمد بن الحسن الحسینی سخنی نگفته و در [[کتب رجالی]] خود ایشان را معرفی نکرده‌اند، ولی [[روایات]] رسیده از وی، از سداد و [[استحکام]] لازم برخوردار بوده و با بازنگری در این روایات - که یکی از منابع [[شناخت]] [[راویان حدیث]] است - چنین برداشت می‌شود که وی از جهت [[اعتقادی]]، امامی [[مذهب]] بوده؛ زیرا روایات متعددی با واسطه، از امام جواد و [[امام رضا]] {{ع}} نقل کرده است<ref>ر. ک: الأمالی (صدوق)، ص۳۵۸، ح۴؛ معانی الأخبار، ص۲۸۷، ح۱؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۲۷۴، ح۹؛ و....</ref>؛ به خصوص که استاد وی حسن بن علی الناصر، به گفته [[نجاشی]]<ref>ر. ک: رجال النجاشی، ص۵۷، ش۱۳۵.</ref>، از [[معتقدان]] به [[مذهب امامیه]] بوده است.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۱۴۱.</ref>