حسن افطس: تفاوت میان نسخه‌ها

[[حسن بن علی بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب]]{{عم}}

چون پدرش علی به [[رحمت]] ایزدی پیوست مادر حسن که کنیزکی سندیّه بود، به وی حمل داشت، پس از تولّد چون به حدّ [[بلوغ]] رسید در نزد [[محمد بن عبدالله بن حسن مثنی بن حسن مجتبی]] که معروف به «[[نفس زکیه]]» و [[امام ششم زیدیه]] است و او را «[[مهدی موعود]]» دانند؛ به سر می بُرد و در وقت خروج محمد بر منصور، حسن، رایت محمّد را در دست داشت وی را به جهت طول قامت، رُمح [[آل ابی طالب]] می‌گفتند. چون محمّد به [[قتل]] آمد، حسن از [[خوف]] [[بنی عباس]] مخفی شد.

وقتی که [[امام جعفر صادق]]{{ع}} به [[عراق]] آمد، روزی به منصور گفت: آیا مایل هستی خدمتی به [[رسول خدا]] کنی؟ منصور عرض کرد بلی. حضرت گفت: از [[جرم]] [[حسن بن علی]] درگذر. منصور به فرمایش آن [[حضرت حسن]] را [[عفو]] کرد و این [[حدیث]] و [[حدیثی]] که از [[حضرت صادق]]{{ع}} نقل خواهد شد برهانی [[قاطع]] بر صحّت [[نسب]] حسن است.

 

بیشتر از نسّابین از [[عامه]] و خاصّه تصحیح نسب او را کرده‌اند؛ چنان که [[شیخ شرف نسابه]] در کتاب موسوم به «انتصار بنی فاطمة الاشرار» افطس را از [[اشرار]] [[بنی‌فاطمه]] شمرده و در [[حقیقت]]، حالتش خالی از [[شرارت]] هم نبوده؛ چنان که نسبت به حضرت صادق{{ع}} مکرّر [[سوء ادب]] کرد<ref>اعتضاد السلطنه، على قلى ميرزا، شرح حال امامزادگان ری، ص۲۸.</ref>.