جز
جایگزینی متن - ' آنکه ' به ' آنکه '
جز (جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن') |
جز (جایگزینی متن - ' آنکه ' به ' آنکه ') |
||
| خط ۱۰۴: | خط ۱۰۴: | ||
{{متن حدیث|وَ مَنْ أَسْعَفَ أَخَاهُ مُبْتَدِئاً وَ بَرَّهُ رَاغِباً فَلَهُ كَأَجْرِ مَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ وَ قَامَ لَيْلَتَهُ}}؛ و هر کس (در این روز) پیش از درخواست [[برادر]] دینیاش به [[یاری]] او بشتابد و از سر رغبت به او [[نیکی]] کند، پاداش کسی را دارد که این روز را روزه و شبش را احیا گرفته است. | {{متن حدیث|وَ مَنْ أَسْعَفَ أَخَاهُ مُبْتَدِئاً وَ بَرَّهُ رَاغِباً فَلَهُ كَأَجْرِ مَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ وَ قَامَ لَيْلَتَهُ}}؛ و هر کس (در این روز) پیش از درخواست [[برادر]] دینیاش به [[یاری]] او بشتابد و از سر رغبت به او [[نیکی]] کند، پاداش کسی را دارد که این روز را روزه و شبش را احیا گرفته است. | ||
تفاوت در [[میزان]] پاداش که در [[روایات]] آمده است، شاید برای این باشد که درجات [[پاداشها]] به تناسب میزان اخلاصی است که در روزه گرفتنها وجود دارد؛ چنانکه [[امیرمؤمنان]] {{ع}} در این [[روایت]] به آن اشاره فرمودهاند. | تفاوت در [[میزان]] پاداش که در [[روایات]] آمده است، شاید برای این باشد که درجات [[پاداشها]] به تناسب میزان اخلاصی است که در روزه گرفتنها وجود دارد؛ چنانکه [[امیرمؤمنان]] {{ع}} در این [[روایت]] به آن اشاره فرمودهاند. | ||
نکته دیگر | نکته دیگر آنکه [[احسان]] با رغبت به [[برادران دینی]] آنقدر [[ارزشمند]] است که پاداش [[عظیم]] [[روزهداری]] و [[شب زندهداری]] در شب و روز [[عید غدیر]] را دارد.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۰.</ref> | ||
| خط ۱۱۱: | خط ۱۱۱: | ||
یکی از اموری که در [[نظام]] خانواده مورد توجه [[اولیای دین]] است، [[تأمین رفاه]] و [[آسایش]] خانواده است که [[رضایت]] و [[خشنودی]] [[خدای تعالی]] را به دنبال دارد. [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: | یکی از اموری که در [[نظام]] خانواده مورد توجه [[اولیای دین]] است، [[تأمین رفاه]] و [[آسایش]] خانواده است که [[رضایت]] و [[خشنودی]] [[خدای تعالی]] را به دنبال دارد. [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: | ||
{{متن حدیث|أَرْضَاكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَسْبَغُكُمْ عَلى عِيَالِهِ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۱۱، ح۱؛ بحار الأنوار، ج۱۰۴، ص۷۳، ح۲۵.</ref>؛ خشنودترین شما نزد [[خداوند]]، کسی است که خانواده خود را بیشتر در [[رفاه]] قرار بدهد. | {{متن حدیث|أَرْضَاكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَسْبَغُكُمْ عَلى عِيَالِهِ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۱۱، ح۱؛ بحار الأنوار، ج۱۰۴، ص۷۳، ح۲۵.</ref>؛ خشنودترین شما نزد [[خداوند]]، کسی است که خانواده خود را بیشتر در [[رفاه]] قرار بدهد. | ||
این توصیه در روزهای [[عید]] بیشتر مورد توجه و تأکید قرار گرفته است، به ویژه | این توصیه در روزهای [[عید]] بیشتر مورد توجه و تأکید قرار گرفته است، به ویژه آنکه آن عید، عید غدیر باشد که از [[ارزش]] و [[پاداش]] مضاعفی برخوردار است. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} بعد از [[خطبه]] [[روز]] عید غدیر فرمودند: | ||
{{متن حدیث|عُودُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ بَعْدَ انْقِضَاءِ مَجْمَعِكُمْ بِالتَّوْسِعَةِ عَلَى عِيَالِكُمْ وَ الْبِرِّ بِإِخْوَانِكُمْ}}؛ [[خدا]] خیرتان دهد، بعد از این جلسه به خانههایتان برگردید و برای [[اهل]] و عیال خود دست و [[دل]] [[بازی]] کنید و به [[برادران]] و دوستانتان [[نیکی]] کنید. | {{متن حدیث|عُودُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ بَعْدَ انْقِضَاءِ مَجْمَعِكُمْ بِالتَّوْسِعَةِ عَلَى عِيَالِكُمْ وَ الْبِرِّ بِإِخْوَانِكُمْ}}؛ [[خدا]] خیرتان دهد، بعد از این جلسه به خانههایتان برگردید و برای [[اهل]] و عیال خود دست و [[دل]] [[بازی]] کنید و به [[برادران]] و دوستانتان [[نیکی]] کنید. | ||
همچنین فرمودند: | همچنین فرمودند: | ||
| خط ۲۴۷: | خط ۲۴۷: | ||
گردهمایی و [[اجتماع]] در روز غدیر که روز [[بزرگداشت]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[الهی]] است، برای بازگو کردن [[پیام]] آن روز و رساندن آن به نسلهای نو امری بایسته و ضروری است. در این اجتماعات باید فرزندانمان را با [[واقعه غدیر]] و [[عظمت]] و اهمیت آن آشنا ساخت. [[امام باقر]] {{ع}} چنین اجتماعاتی را [[محل آمد و شد فرشتگان]] و از اسباب بهرهمندی از [[رحمت الهی]] برشمرده و فرمودهاند: | گردهمایی و [[اجتماع]] در روز غدیر که روز [[بزرگداشت]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[الهی]] است، برای بازگو کردن [[پیام]] آن روز و رساندن آن به نسلهای نو امری بایسته و ضروری است. در این اجتماعات باید فرزندانمان را با [[واقعه غدیر]] و [[عظمت]] و اهمیت آن آشنا ساخت. [[امام باقر]] {{ع}} چنین اجتماعاتی را [[محل آمد و شد فرشتگان]] و از اسباب بهرهمندی از [[رحمت الهی]] برشمرده و فرمودهاند: | ||
{{متن حدیث|اجْتَمِعُوا وَ تَذَاكَرُوا تَحُفَّ بِكُمُ الْمَلَائِكَةُ رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا}}<ref>مصادقة الإخوان، ص۳۸؛ وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۲۲.</ref>؛ گرد هم آیید و با یکدیگر [[مذاکره]] کنید (و از [[فضائل]] ما یاد کنید)، تا [[فرشتگان]] پیرامون شما را فرا گیرند. [[خدا]] [[رحمت]] کند کسی را که امر ما را [[احیا]] کند! | {{متن حدیث|اجْتَمِعُوا وَ تَذَاكَرُوا تَحُفَّ بِكُمُ الْمَلَائِكَةُ رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا}}<ref>مصادقة الإخوان، ص۳۸؛ وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۲۲.</ref>؛ گرد هم آیید و با یکدیگر [[مذاکره]] کنید (و از [[فضائل]] ما یاد کنید)، تا [[فرشتگان]] پیرامون شما را فرا گیرند. [[خدا]] [[رحمت]] کند کسی را که امر ما را [[احیا]] کند! | ||
معلوم میشود [[هدف]] مهم از این اجتماعات احیای امرولایت و آشنا ساختن فرزندانمان با [[ولایت اهل بیت]] {{عم}} است؛ به ویژه | معلوم میشود [[هدف]] مهم از این اجتماعات احیای امرولایت و آشنا ساختن فرزندانمان با [[ولایت اهل بیت]] {{عم}} است؛ به ویژه آنکه [[پیامبر خدا]] {{صل}} در [[مراسم]] با عظمت [[غدیرخم]] [[حجت]] را بر همه تمام کردند و آن را به گونهای روشن و شفاف بیان فرمودند و جای هیچ توجیهی باقی نگذاردند و [[ابلاغ]] امر ولایت را از [[وظایف]] مهم اهل ایمان تا [[روز قیامت]] دانسته و فرمودند: | ||
{{متن حدیث|مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنِّي أَدَعُهَا إِمَامَةً وَ وِرَاثَةً فِي عَقِبِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ قَدْ بَلَّغْتُ مَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِهِ حُجَّةً عَلَى كُلِّ حَاضِرٍ وَ غَائِبٍ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ وُلِدَ أَوْ لَمْ يُولَدْ فَلْيُبَلِّغِ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>الإحتجاج، ج۱، ص۶۲.</ref>؛ ای [[مردم]]! من [[امامت]] را در [[ذریه]] خودم تا [[روز قیامت]] باقی گذاشتم، و من هر آنچه گفتنی بود گفتم و مأموریتم را کاملاً به انجام رساندم، تا آنجا که برای هیچ کس؛ چه حاضر و چه غایب، چه آنان که متولد شدهاند و چه آیندگان، جای عذر و بهانهای باقی نماند. پس باید تا روز قیامت حاضران به غایبان، و [[پدران]] به [[فرزندان]] سفارشهای مرا (در امر [[ولایت]]) [[ابلاغ]] کنند. | {{متن حدیث|مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنِّي أَدَعُهَا إِمَامَةً وَ وِرَاثَةً فِي عَقِبِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ قَدْ بَلَّغْتُ مَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِهِ حُجَّةً عَلَى كُلِّ حَاضِرٍ وَ غَائِبٍ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ وُلِدَ أَوْ لَمْ يُولَدْ فَلْيُبَلِّغِ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>الإحتجاج، ج۱، ص۶۲.</ref>؛ ای [[مردم]]! من [[امامت]] را در [[ذریه]] خودم تا [[روز قیامت]] باقی گذاشتم، و من هر آنچه گفتنی بود گفتم و مأموریتم را کاملاً به انجام رساندم، تا آنجا که برای هیچ کس؛ چه حاضر و چه غایب، چه آنان که متولد شدهاند و چه آیندگان، جای عذر و بهانهای باقی نماند. پس باید تا روز قیامت حاضران به غایبان، و [[پدران]] به [[فرزندان]] سفارشهای مرا (در امر [[ولایت]]) [[ابلاغ]] کنند. | ||
| خط ۳۳۷: | خط ۳۳۷: | ||
[[شاهد]] دیگر این مطلب دعای [[امام صادق]] {{ع}} است که به خواندن آن در روز [[شریف]] [[غدیر]] سفارش کردهاند. در فرازی از این [[دعا]] چنین میخوانیم: | [[شاهد]] دیگر این مطلب دعای [[امام صادق]] {{ع}} است که به خواندن آن در روز [[شریف]] [[غدیر]] سفارش کردهاند. در فرازی از این [[دعا]] چنین میخوانیم: | ||
{{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وَ أَهْلِ دِينِكَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِكَ وَ وَفَّقْتَنِي لِذَلِكَ فِي مُبْتَدَإِ خَلْقِي تَفَضُّلًا مِنْكَ وَ كَرَماً وَ جُوداً}}<ref>الإقبال، ج۲، ص۲۷۷؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۹۸، ح۱.</ref>؛ ای آنکه هر روز در کاری است! همان طور که از کار تو آن است که بیش از [[استحقاق]] بر من ببخشی؛ به اینکه مرا سزاوار [[اجابت]] خودت و دینت و دعوتت کردی، و مرا در ابتدای آفرینشم، از سر [[بخشش]] بیش از استحقاق و بدون عوض و بزرگواریات، به اینها (اجابت و دین و [[دعوت]] [[خدا]]) موقق کردی! | {{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وَ أَهْلِ دِينِكَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِكَ وَ وَفَّقْتَنِي لِذَلِكَ فِي مُبْتَدَإِ خَلْقِي تَفَضُّلًا مِنْكَ وَ كَرَماً وَ جُوداً}}<ref>الإقبال، ج۲، ص۲۷۷؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۹۸، ح۱.</ref>؛ ای آنکه هر روز در کاری است! همان طور که از کار تو آن است که بیش از [[استحقاق]] بر من ببخشی؛ به اینکه مرا سزاوار [[اجابت]] خودت و دینت و دعوتت کردی، و مرا در ابتدای آفرینشم، از سر [[بخشش]] بیش از استحقاق و بدون عوض و بزرگواریات، به اینها (اجابت و دین و [[دعوت]] [[خدا]]) موقق کردی! | ||
{{متن حدیث|ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلًا وَ الْجُودَ جُوداً وَ الْكَرَمَ كَرَماً رَأْفَةً مِنْكَ وَ رَحْمَةً إِلَى أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِكَ الْعَهْدَ لِي تَجْدِيداً بَعْدَ تَجْدِيدِكَ خَلْقِي وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً نَاسِياً سَاهِياً غَافِلًا فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَنِي ذَلِكَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ هَدَيْتَنِي لَهُ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۲؛ بحار الأنوار، ج۱۵، ص۲۹۸.</ref>؛ آنگاه از روی [[مهرورزی]] و رحمتت، پس از فزونبخشی، فزونبخشی دیگری، و پس از بخشش بدون عوض، بخشش بدون عوض دیگری، و پس از [[بزرگواری]]، بزرگواری دیگری، در پی آوردی تا بعد از اینکه آفرینشم را تجدید کردی، آن [[عهد]] را تجدید کنم. و حال | {{متن حدیث|ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلًا وَ الْجُودَ جُوداً وَ الْكَرَمَ كَرَماً رَأْفَةً مِنْكَ وَ رَحْمَةً إِلَى أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِكَ الْعَهْدَ لِي تَجْدِيداً بَعْدَ تَجْدِيدِكَ خَلْقِي وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً نَاسِياً سَاهِياً غَافِلًا فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَنِي ذَلِكَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ هَدَيْتَنِي لَهُ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۲؛ بحار الأنوار، ج۱۵، ص۲۹۸.</ref>؛ آنگاه از روی [[مهرورزی]] و رحمتت، پس از فزونبخشی، فزونبخشی دیگری، و پس از بخشش بدون عوض، بخشش بدون عوض دیگری، و پس از [[بزرگواری]]، بزرگواری دیگری، در پی آوردی تا بعد از اینکه آفرینشم را تجدید کردی، آن [[عهد]] را تجدید کنم. و حال آنکه من نسبت به آن عهد فراموشکار و [[غافل]] بودم. پس نعمتت را بر من کامل نمودی و آن را یادآوری کردی و بدین سبب بر من [[منت]] نهادی و مرا [[هدایت]] فرمودی! | ||
از اینرو هر [[روز]] با [[امام]] خویش [[بیعت]] و [[وفاداری]] خود را نسبت به آن عهد دیرین اعلام میکنیم. سپس از [[خدای تعالی]] درخواست میکنیم که بتوانیم به تعهدی که نسبت به امام خود داریم کاملاً موفق باشیم: | از اینرو هر [[روز]] با [[امام]] خویش [[بیعت]] و [[وفاداری]] خود را نسبت به آن عهد دیرین اعلام میکنیم. سپس از [[خدای تعالی]] درخواست میکنیم که بتوانیم به تعهدی که نسبت به امام خود داریم کاملاً موفق باشیم: | ||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِينَ عَنْهُ وَ السَّابِقِينَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ}}؛ خدایا! ما را از [[یاوران]]، [[یاران]]، مدافعان، [[شتاب]] کنندگان در اجرای خواستههایش، حمایتگران او، پیشی گیرندگان به تحقق ارادهاش و [[شهیدان]] پیش رویش قرار بده! | {{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِينَ عَنْهُ وَ السَّابِقِينَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ}}؛ خدایا! ما را از [[یاوران]]، [[یاران]]، مدافعان، [[شتاب]] کنندگان در اجرای خواستههایش، حمایتگران او، پیشی گیرندگان به تحقق ارادهاش و [[شهیدان]] پیش رویش قرار بده! | ||