اسماعیل بن ابیزیاد سکونی در تراجم و رجال: تفاوت میان نسخهها
اسماعیل بن ابیزیاد سکونی در تراجم و رجال (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۲
، ۲۱ دسامبر ۲۰۲۲←تحقیق
(←تحقیق) |
(←تحقیق) |
||
| خط ۱۰۶: | خط ۱۰۶: | ||
البته ممکن است در روایات سکونی این جهت مورد توجه نبوده است؛ زیرا سکونی [[معتقد به امامت]] آن حضرت بوده و برای سخنان ایشان حجیت استقلالی [[باور]] داشته، بلکه یا به جهت شدت تقیه بوده که سکونی به آن [[مبتلا]] بوده؛ یا برای تقویت و [[تأیید]] مضامین [[روایات امام صادق]]{{ع}} و [[ترویج]] آن در میان [[اهل]] [[عامه]] بوده است که این احتمال دوم، قویتر است. | البته ممکن است در روایات سکونی این جهت مورد توجه نبوده است؛ زیرا سکونی [[معتقد به امامت]] آن حضرت بوده و برای سخنان ایشان حجیت استقلالی [[باور]] داشته، بلکه یا به جهت شدت تقیه بوده که سکونی به آن [[مبتلا]] بوده؛ یا برای تقویت و [[تأیید]] مضامین [[روایات امام صادق]]{{ع}} و [[ترویج]] آن در میان [[اهل]] [[عامه]] بوده است که این احتمال دوم، قویتر است. | ||
به سخن دیگر، سکونی با استفاده از موقعیت خود به دنبال ترویج و گسترش [[سخنان امام صادق]]{{ع}} در میان [[سنیها]] بوده است و انتساب آنها به حضرت علی{{ع}} و پیامبر{{صل}} از سوی امام صادق{{ع}}، بهترین[[شیوه]] برای رسیدن به این [[هدف]] است. | به سخن دیگر، سکونی با استفاده از موقعیت خود به دنبال ترویج و گسترش [[سخنان امام صادق]]{{ع}} در میان [[سنیها]] بوده است و انتساب آنها به حضرت علی{{ع}} و پیامبر{{صل}} از سوی امام صادق{{ع}}، بهترین [[شیوه]] برای رسیدن به این [[هدف]] است. | ||
مؤید این استظهار، این است که امام صادق{{ع}}از سکونی [[تقیه]] نمیکرده و [[حقایق]] را بازگو میکرده است..<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص ۵۷-۶۱.</ref> | مؤید این استظهار، این است که امام صادق{{ع}}از سکونی [[تقیه]] نمیکرده و [[حقایق]] را بازگو میکرده است..<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص ۵۷-۶۱.</ref> | ||