فلسطین: تفاوت میان نسخه‌ها

منطقه انتهایی [[ولایت شام]] است از سوی [[مصر]]. <ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴.</ref> مرکز این ناحیه، [[بیت المقدس]] و از شهرهای مشهور آن [[عسقلان]]، [[رمله]]، غزه، قیساریه، [[نابلس]]، عمان، [[یافا]] و... می‌‌باشد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴.</ref> برخی از اقلیم شناسان و [[جغرافی‌دانان]] در تحدید این [[سرزمین]] - که عمده مساحتش را مناطق کوهستانی تشکیل می‌‌دهد و اندکی هم دشت،<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴.</ref> - فلسطین را اول اجناد [[شام]] از طرف غرب گفته، فاصله دو نقطه ابتدایی و انتهایی طول آن را - که از رفح در جنوب (از سمت مصر) آغاز و در لجون از نواحی غور خاتمه می‌‌یابد - سه [[روز]] راه سواره عنوان کرده‌اند. ضمن آنکه عرض این منطقه را هم - که از [[یافا]] تا [[اریحا]] امتداد دارد - حدود سه روز راه سواره گفته‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴.</ref> در علت نامگذاری فلسطین به این نام، اقوال متعددی مطرح شده اما تقریبا همه صاحب‌نظران در این امر با هم اشتراک نظر دارند که نام فلسطین برگرفته از اسم فلسطین از فرزندزادگان [[نوح نبی]]{{ع}} است. برخی این شخص را، فلسطین بن سام بن [[ارم]] بن سام و بعضی دیگر فلسطین بن [[کلثوم]] از [[فرزندان]] فلان بن نوح{{ع}} دانسته،<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴.</ref> برخی هم با اسامی و [[نسب]] دیگر از این شخص نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۴-۲۷۵.</ref> بخش اعظم فلسطین در سال ۱۹۶۷ میلادی با [[توطئه]] [[انگلیس]] و دیگر دول [[استعماری]]، به اشغال [[صهیونیست‌ها]] در آمد و تا کنون نیز در [[تصرف]] آنها باقی مانده است. علاوه بر این فلسطین، برخی اقوال، حاکی از وجود روستایی در [[عراق]] به نام فلسطین است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۷۵.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۳۸.</ref>