بحث:عصمت فرشتگان: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''[[عصمت]] به معنای ملکه''': پس از آنکه [[شیخ مفید]] عصمت را به [[لطف]] تعریف کرد و دیگران نیز آن را پذیرفتند، مرحوم [[خواجه نصیرالدین طوسی]] آن را به نقل از [[فلاسفه]]، ملکه نامید و گفت: عصمت ملکه‌ای است که با وجود آن، از صاحبش [[گناهان]] صادر نمی‌شود و این بنا بر [[اندیشه]] حکماست<ref>خواجه نصیرالدین طوسی، تلحیص المحصل، ص۳۶۹؛ عضدالدین ایجی نیز این تعریف را به حکما نسبت می‌دهد. ایجی عضدالدین، شرح المواقف، ج۸، ص۲۸۰ البته مرحوم خواجه در برخی موارد نیز عصمت را به لطف تعریف کرده است. ر.ک: خواجه نصیرالدین طوسی، تلخیص الحصل، ص۵۲۵.</ref>. پس از خواجه برخی از [[متکلمان]] معاصر و متأخر از او نیز این تعریف را در کتاب‌های خود ارائه کردند<ref>میثم بن علی بن میثم بحرانی، النجاة فی یوم القیامة، ص۵۵؛ حسن بن یوسف حلی، کشف المراد، ص۴۹۴.</ref>.<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[عصمت امام (کتاب)|عصمت امام]]، ص۳۴ - ۳۵.</ref>

== منشأ عصمت فرشتگان ==

در زمینه [[تکلیف]] و [[اختیار]] [[فرشتگان]]، اختلافاتی وجود دارد. طبیعتاً کسانی که این موجودات آسمانی را فاقد اختیار می‌دانند، [[عصمت]] آنان را جبری می‌شمارند<ref>العقائد الاسلامیه، صو ۹۸-۹۹؛ ر. ک: عالم الملائکة الابرار، ص۳۳؛ نورالافهام، ج۱، ص۲۴۱-۲۴۲.</ref>. چنان‌که یکی از نویسندگان در این باره گفته است: فرشتگان [[مکلف]] نمی‌باشند و در نتیجه، حساب و کتاب ندارند. آنان همانند [[انسان]] نیستند که [[آزاد]] بوده. بین [[نیک]] و بد، دست به [[انتخاب]] بزنند، بلکه [[اعمال]] خیر را تنها به صورت جبری انجام می‌دهند<ref>من العقیدة الی الثورة، ج۴، ص۱۹۴-۱۹۵.</ref>.