اذان: تفاوت میان نسخه‌ها

* '''اذان''' به معنای اعلام است. در اصطلاح [[دینی]] مجموعه‌ای از الفاظ مخصوص است که برای اعلام وقت [[نماز]] و [[دعوت]] به برپایی این [[فریضه]] گفته می‌‌شود. این الفاظ عبارت است از:

*{{متن حدیث|اللَّهُ أَكْبَرُ}} چهار مرتبه،

*{{متن حدیث|أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}} دو مرتبه،

*{{متن حدیث|أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ}} دو مرتبه،

*{{متن حدیث|حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ}} دو مرتبه،

*{{متن حدیث|حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ}} دو مرتبه،

*{{متن حدیث|حَيَّ عَلَى خَيْرِ الْعَمَلِ}} دو مرتبه،

*{{متن حدیث|اللَّهُ أَكْبَرُ}} دو مرتبه و

*{{متن حدیث|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}} دو مرتبه<ref>گفتن {{متن حدیث|أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً وَلِيُّ اللَّهِ}} در اذان واجب نیست و جزء اذان و اقامه نیست، ولی خوب است بعد از {{متن حدیث|أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ}} به قصد قربت گفته شود (رساله‌های عملیّه).</ref>.

* گفتن اذان و اقامه (که تفاوت اندکی با اذان دارد) پیش از ادای نمازهای [[واجب]] مستحبّ است. اذان [[شعار]] [[مسلمانان]] است و مفهوم جملاتش، یاد [[خداوند]] به بزرگی و یکتایی و [[شهادت به توحید]] و [[رسالت]] و [[دعوت]] به [[نماز]] و [[رستگاری]] است.

* اذان‌گویی، از کارهای [[پسندیده]] است و یکی از [[یاران]] [[حضرت محمد]] {{صل}} به نام [[بلال حبشی]]، مؤذن مخصوص [[پیامبر]] بود و با فرارسیدن وقت [[نماز]]، با صدای بلند اذان می‌گفت و در سال [[فتح مکه]] نیز بالای [[کعبه]] رفت و اذان گفت. کیفیّت اذان به نحوی که یاد شد، در سال اوّل هجری توسّط [[جبرئیل]]، بر [[پیامبر خدا]] نازل شد. این [[شعار]]، همچنان ندای بلند [[توحید]] در [[جهان اسلام]] به شمار می‌آید و روزی چند نوبت در فضای [[شهرها]] و روستاها و از فرستنده‌های [[کشورهای اسلامی]] پخش می‌شود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۲.</ref>.