حکومت کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

امیرمؤمنان علی{{ع}} قبل از اینکه به [[کوفه]] بیاید، به مردم آن [[ارج]] می‌نهاد و آنها را [[دوست]] می‌داشت. با اینکه آن وجود مقدس در [[مدینه]] به [[خلافت]] رسیده بود و کوفه را که صدها فرسنگ از مدینه فاصله داشت، تا آن [[زمان]] ندیده بود، به کوفه و مردم آن [[دل]] بسته بود. این نکته چنان قابل توجه است که [[ابن ابی الحدید]] در [[شرح نهج البلاغه]] خود بابی را با عنوان «[[فضایل کوفه]] در [[کلام]] امیرالمؤمنین{{ع}}» آورده است. هنگامی که امیرالمؤمنین{{ع}} [[تصمیم]] گرفت برای برخورد با [[پیمان شکنان]] به [[بصره]] برود در نامه‌ای که برای نخستین بار به [[اهل کوفه]] نوشت، مرقوم فرمود:{{متن حدیث|مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى أَهْلِ الْكُوفَةِ جَبْهَةِ الْأَنْصَارِ وَ سَنَامِ الْعَرَبِ‌}}. یعنی: فرمانی است از [[بنده خدا]] علی، [[امیر مؤمنان]] به مردم کوفه که [[جبهه]] انصار و سروران [[عرب]] هستند. «جبهه» در لغت به معنی [[جماعت]] و دسته، به معنی [[سرور]] و بزرگ نیز آمده است. «[[سنام]]» هم به معنی [[رفعت]] و بلندی و جای بالاست.

امیرمؤمنان علی{{ع}} چون از مهاجران، یعنی [[اهل مکه]]، [[عداوت]] و [[کینه‌توزی]] دیده بود، به انصار یعنی [[مردم مدینه]] که برخلاف اهل مکه، مردمی با [[عاطفه]] و [[مهربان]] بودند توجه داشت؛ [[انصاری]] که سرشناسان آنها به کوفه [[مهاجرت]] کرده بودند. این معنی در آخر [[نامه]] کوتاه و در تعبیر آن حضرت آمده است. امیرالمؤمنین{{ع}} به مردم کوفه که بسیاری از آنها [[اهل]] مدینه بودند، می‌نویسد: «... بدانید که دیگر مدینه با آن [[جمعیت]] وجود ندارد و [[مردم]] خوب آن پراکنده شده‌اند و [[فتنه]] و [[آشوب]] بر محور آن می‌گردد. پس شما با رسیدن نامه من به سوی [[فرمانده]] خود بشتابید و در [[جهاد]] با [[دشمنان]] خود پیش‌دستی کنید». [[حضرت امیر]]{{ع}} در آخر این نامه نوشت: {{متن حدیث|حَسْبِي بِكُمْ إِخْوَاناً وَ لِلدِّينِ أَنْصَاراً {{متن قرآن|انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«سبکبار و گرانبار رهسپار شوید و با مال و جانتان در راه خداوند جهاد کنید؛ این، اگر بدانید برای شما بهتر است» سوره توبه، آیه ۴۱.</ref>}} یعنی: «برای من کافی است که شما [[برادران]] من هستید و برای [[دین]]، [[یاوران]] خوبی باشید. بنابراین سبک و سنگین بار حرکت کنید و با [[اموال]] و جان‌هایتان در [[راه خدا]] جهاد نمایید که برای شما بهتر است اگر بدانید)<ref>شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۸.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص196-202.</ref>.

== منابع ==