عتبة بن حدید نمری: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

عتبة یا عقبة بن حدید نمری از [[یاران امیرمؤمنان]] {{ع}} بود، او با سه برادرش به نام‌های: مالک، عبیدالله و عوف در [[صفین]] [[مجاهدت]] کردند و همگی در همین [[نبرد]] به [[شهادت]] رسیدند<ref>ر. ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷؛ وقعة صفین، ص۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۹۸.</ref>

طبق [[نقل]] مؤرخان، در یکی از روزهای [[جنگ صفین]]، عتبه ([[عقبه]]) خطاب به [[یاران]] و آشنایان کرد و گفت: "همانا چراگاه این [[دنیا]] پوسیده و درختانش خشکیده و تازه روییده‌هایش فرسوده و شیرینی‌هایش تلخ شده است، [[آگاه]] باشید که می‌خواهم خبری از مردی [[راستین]] (یعنی از خودم) به شما بگویم، من از این [[دنیا]] ملول و [[دل]] از آن کنده‌ام و از دیرباز [[آرزوی شهادت]] داشتم و همواره خود را برای [[شهادت]] عرضه داشته‌ام، [[ولی خدا]] نخواست تا مرا در این [[جنگ]] وارد کرد، [[آگاه]] باشید من در این [[ساعت]] خود را برای [[شهادت]] آماده کرده‌ام و [[آرزو]] دارم [[ناامید]] نشوم، اینک شما ای [[بندگان خدا]]، برای حمله با [[دشمنان خدا]] [[منتظر]] چه هستید؟ آیا [[بیم]] از [[مرگ]] که به هر حال به شما می‌رسد و [[جان]] شما را می‌رباید و یا [[بیم]] برخورد شمشیرها بر پیشانی و کف‌های شما، شما را از [[جهاد]] باز داشته است؟ آیا می‌خواهید این [[دنیا]] را با [[شرف]] نگریستن به [[عنایات]] [[الهی]] و [[دوستی]] با [[پیامبران]] و صدیقان و [[شهیدان]] و [[صالحان]] در سرای جاودانه عوض کنید، این [[اندیشه]] [[استواری]] نیست".