حراست دین: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امام امیرالمؤمنین]] {{ع}} در توصیف [[پیشوا]] و [[زمامدار]] [[دادگر]] و برحق و توبیخ پیشوای [[ستمگر]] [[وظیفه]] مهم احیای سنت‌های [[پسندیده]] و از بین بردن بدعت‌های [[ناپسند]] را مطرح می‌‌فرمایند: بدان، [[برترین]] [[بندگان]] نزد [[خدا]] پیشوای عادلی است که خود، [[هدایت]] شده و دیگران را [[هدایت]] می‌‌کند؛ سنت‌های شناخته شده را بر پا می‌‌دارد و بدعت‌های ناشناخته را می‌‌میراند. بدترین [[مردم]] نزد [[خداوند]] پیشوای [[ستمگری]] است که هم خود، [[گمراه]] است و هم [[مردم]] به وسیله او [[گمراه]] می‌‌شوند؛ کسی که سنّت‌های مقبول را از میان برده و بدعت‌های متروک را زنده کرده است<ref>نهج البلاغة، خطبه ۱۶۴.</ref>.

[[حضرت امام رضا]] {{ع}} در ضمن [[خطبه]] مفصلی که در جامع [[مرو]] درباره [[امامت]] ایراد فرمودند یکی از [[وظائف]] و [[شئون امام]] را [[دفاع]] از [[حریم]] [[دین]] برمی شمارند: [[امام]] [[حلال]] [[خدا]] را [[حلال]]، و [[حرام]] [[خدا]] را [[حرام]] می‌‌کند، و حدود او را جاری می‌‌نماید و از [[دین خدا]] [[دفاع]] می‌‌نماید. [[امام]] [[امین]] [[خدا]] در [[زمین]] و [[حجّت]] او بر [[بندگان]] است، او [[خلیفه]] خدا در [[کشور]] اوست، [[امام]] [[دعوت]] کننده [[مردم]] به سوی [[خدا]] و مدافع حرمت‌های [[الهی]] است<ref>عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص ۲۱۸.</ref>.

از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] است که فرمود: {{متن حدیث|فَإِنَّ فِينَا أَهْلَ الْبَيْتِ فِي كُلِّ خَلَفٍ عُدُولًا يَنْفُونَ عَنْهُ تَحْرِيفَ الْغَالِينَ وَ انْتِحَالَ الْمُبْطِلِينَ وَ تَأْوِيلَ الْجَاهِلِينَ}}<ref>کافی، ج ۱، ص ۳۲، {{عربی| بَابُ صِفَةِ الْعِلْمِ وَ فَضْلِهِ}}، ح۲. و ر. ک: شرح اصول الکافی- مولی محمد صالح المازندرانی، ج۲، ص ۲۷.</ref>.

یادآوری این نکته لازم است که نظیر این سخن در منابع [[اهل سنت]] از [[رسول خدا]] {{صل}} [[نقل]] شده است<ref>ر. ک: المستدرک علی الصحیحین، ج ۴، ص ۵۲۲ و المعجم الکبیر طبرانی ج۶، ص ۳۲۴.</ref><ref>[[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]] ص ۳۹-۴۴</ref>.