دین در عصر ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

برای مثال [[امام مهدی|امام موعود]] {{ع}} به موضوع [[مساوات]] اسلامی شکل قانونی و الزامی می‌‏دهد؛ چنان‏که [[اسحاق بن عمّار]] می‌‏گوید: نزد [[امام صادق]] {{ع}} بودم. آن حضرت از تساوی [[مردم]] با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، [[سخن]] گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز [[قائم]] ما است که در آن روزگار، [[واجب]] همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"<ref> {{عربی|" إِنَّمَا ذَلِكَ‏ إِذَا قَامَ‏ قَائِمُنَا وَجَبَ‏ عَلَيْهِمْ‏ أَنْ‏ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ‏ وَ أَنْ‏ يُقَوُّوهُمْ‏"}}، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶</ref>.

فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>