مسخ: تفاوت میان نسخه‌ها

در برخی [[روایات]] مسخ به عنوان یکی از [[علائم ظهور]] نام برده شده است. مسخ به معنای دگرگونی [[سیرت]] و صورت است آن چنان که صورت انسانی تبدیل به صورت خوک یا میمون یا حیوان دیگر شود. این نشانه ممکن است در سال‌های [[پیش از ظهور]] یا در همان [[سال ظهور]] اتفاق بیفتد.

* از اموری که تقریباً حتمی الوقوع است [[ظهور]] مسخ است.<ref>ر. ک. [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]] ص؟؟ ؟؛ مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص۶۵۷</ref> مَسخ به معنای دگرگونی [[سیرت]] و صورت است؛ یعنی اینکه صورت انسانی تبدیل به صورت خوک یا میمون یا حیوان دیگر شود و ممکن است که در سال‌های پیش از [[سال ظهور]] تحقق یابد یا در همان [[سال ظهور]] اتفاق افتد.<ref>ر. ک. [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]] ص؟؟ ؟؛ مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص۶۵۷</ref>

* روایاتی مبنی بر وقوع مسخ به عنوان [[نشانه‌های ظهور امام مهدی]] {{ع}} وجود دارد مانند:<ref>ر. ک. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص۶۵۷؛ [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص؟؟ ؟؛ [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)|تاریخ غیبت کبری]]، ص۶۱۳، ۶۱۴</ref> [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمودند: «در آخر امت من و قبل از [[قیامت]]، مسخ شدن و به [[زمین]] فرو رفتن و افکنده شدن (در دریا) رخ می‌دهد.»<ref>رک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)|تاریخ غیبت کبری]]، ص۶۱۳، ۶۱۴</ref> و نیز فرمودند:«از این [[امت]] نیز، گروهی مسخ می‌شوند و به صورت‌های گوناگون در می‌آیند، یکی از این گروه طبقه [[دانشمندان]] درباری است و دیگری اهل [[لهو و لعب]].»<ref>ر. ک. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص۶۵۷</ref>

* البته، روایتی از [[امام کاظم]] {{ع}} [[نقل]] شده است که فرمودند: «و مسخ در بین [[دشمنان]] [[حق]] اتفاق می‌افتد» و در [[امت اسلامی]] واقع نخواهد شد و لذا این [[امت]] را "[[امت]] مرحومه" نامیده‏‌اند.<ref>رک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ غیبت کبری (کتاب)|تاریخ غیبت کبری]]، ص۶۱۳، ۶۱۴</ref> ولی، نمی‌توان به این یک [[روایت]] عمل کرد و [[روایات]] فراوان دیگر را نادیده گرفت.

== مسخ در فرهنگ مطهر ==

شنیده‌اید که می‌گویند در میان امم سالفه مردمی بودند که در اثر اینکه مرتکب [[گناهان]] زیاد شدند مورد [[نفرین]] [[پیغمبر]] [[زمان]] خود واقع، و مسخ شدند، یعنی به یک حیوان تبدیل شدند مثلاً به [[میمون]]، گرگ، خرس و یا حیوانات دیگر. این را مسخ می‌گویند. حال، این مسخ به چه صورت است؟ آیا [[انسان‌ها]] مسخ شدند، یعنی واقعاً حیوان شدند؟ توضیحش را عرض می‌کنیم. یک مطلب [مسلم است] و آن این است که [[انسان]] اگر فرضاً از نظر جسمی مسخ نشود - تبدیل به یک حیوان نشود- به طور [[یقین]] از نظر [[روحی]] و [[معنوی]] ممکن است مسخ شود - تبدیل به یک حیوان شود- و بلکه، تبدیل به نوعی حیوان شود که در عالم، حیوانی به آن [[بدی]] و کثافت وجود نداشته باشد. [[قرآن]] از {{متن قرآن|بَلْ هُمْ أَضَلُّ}}<ref>«آنان چون چارپایانند بلکه گمراه‌ترند» سوره اعراف، آیه ۱۷۹.</ref>سخن می‌گوید: یعنی از مردمی که از چهارپا هم [[پست‌تر]] هستند. مگر می‌شود انسان واقعاً از نظر روحی تبدیل به یک حیوان شود؟ بله چون [[شخصیت انسان]] به خصائص [[اخلاقی]] و [[روانی]] اوست. اگر خصائص اخلاقی و روانی یک انسان، خصائص و اخلاقی<ref>صفت نسبی است، به معنای آنچه مربوط و منسوب به اخلاق است.</ref> یک درنده بود، خصائص و اخلاقی یک بهیمه بود، او واقعاً مسخ شده است: یعنی روحش حقیقتاً مسخ و تبدیل به یک حیوان شده است<ref>انسان کامل، ص۲۹.</ref>.

[[وابستگی]] به یک ذات [[بیگانه]] با خود، موجب مسخ ماهیت انسان است<ref>انسان کامل، ص۳۴۰.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۷۳۰.</ref>