بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
در کنار [[روایات]] مربوط به [[ندای آسمانی]] در برخی سخنان از ندای زمینی که [[شیطان]] سر میدهد، سخن گفته شده است. از این [[روایات]] فقط به همزمانی این پدیده، با [[ندای آسمانی]] میتون پی برد و ندای [[شیطانی]] نقش چندانی در [[قیام]] [[امام زمان]] {{ع}} ندارد و از [[نشانههای ظهور]] نیست<ref>ر. ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۴؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۴۳ ـ ۴۵</ref>. | در کنار [[روایات]] مربوط به [[ندای آسمانی]] در برخی سخنان از ندای زمینی که [[شیطان]] سر میدهد، سخن گفته شده است. از این [[روایات]] فقط به همزمانی این پدیده، با [[ندای آسمانی]] میتون پی برد و ندای [[شیطانی]] نقش چندانی در [[قیام]] [[امام زمان]] {{ع}} ندارد و از [[نشانههای ظهور]] نیست<ref>ر. ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۴؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۴۳ ـ ۴۵</ref>. | ||
مهمترین [[هدف]] [[شیطان]] از برپایی این صدا، ایجاد [[تردید]] در [[انسانها]] در [[پیروی]] از [[حجت خداوند]] است. شاید یکی از عوامل | مهمترین [[هدف]] [[شیطان]] از برپایی این صدا، ایجاد [[تردید]] در [[انسانها]] در [[پیروی]] از [[حجت خداوند]] است. شاید یکی از عوامل مخالفت با [[امام مهدی]] {{ع}} همین ندای [[شیطانی]] است که عدهای را به [[تردید]] میاندازد و آنها با [[امام عصر]] {{ع}} مخالفت میکنند. البته [[حق]] معلوم است زیرا: ندای [[جبرئیل]] در [[آسمان]] میپیچد و ندای [[ابلیس]] از [[زمین]] بر میخیزد. ندای [[حق]] دلنشین و مطابق [[روایات]] [[معصومین]] {{عم}} است و ندای [[ابلیس]] بر خلاف آنهاست. در واقع سربلندی و [[نجات]] در هنگام وقوع [[ندای آسمانی]] و ندای [[شیطانی]] به چگونگی حرکت [[اعتقادی]] و [[زندگی]] [[آدمی]] بستگی دارد<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۴؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۴۳ ـ ۴۵؛ [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]].</ref> | ||
در مورد ندای [[شیطانی]] چندین [[روایت]] وجود دارد مانند: | در مورد ندای [[شیطانی]] چندین [[روایت]] وجود دارد مانند: | ||
# [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: «در پایان روز [[ابلیس]] [[ملعون]] بانگ بر میآورد که: «آگاه باشید که فلانی مظلوم کشته شد، تا مردم را به شک انداخته، وارد فتنه سازد»<ref>{{متن حدیث|أَلَا إِنَّ فُلَاناً قُتِلَ مَظْلُوماً لِيُشَكِّكَ النَّاسَ وَ يَفْتِنَهُم}}، نعمانی، محمد بن ابراهیم، نعمانی، الغیبه، ص ۲۵۴، ب ۱۴، ح ۱۳.</ref>. | # [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: «در پایان روز [[ابلیس]] [[ملعون]] بانگ بر میآورد که: «آگاه باشید که فلانی مظلوم کشته شد، تا مردم را به شک انداخته، وارد فتنه سازد»<ref>{{متن حدیث|أَلَا إِنَّ فُلَاناً قُتِلَ مَظْلُوماً لِيُشَكِّكَ النَّاسَ وَ يَفْتِنَهُم}}، نعمانی، محمد بن ابراهیم، نعمانی، الغیبه، ص ۲۵۴، ب ۱۴، ح ۱۳.</ref>. | ||
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «سپس [[ابلیس]] در پایان روز از [[زمین]] بانگ بر آورد: «آگاه باشید که حق با عثمان و پیروان اوست.» در اینجا منظور از [[عثمان]]، عُثمان بن عَنْبَسه یعنی [[سفیانی]] است»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ يُنَادِي إِبْلِيسُ فِي آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ فِي عُثْمَانَ وَ شِيعَتِهِ}}، طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]].</ref> | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «سپس [[ابلیس]] در پایان روز از [[زمین]] بانگ بر آورد: «آگاه باشید که حق با عثمان و پیروان اوست.» در اینجا منظور از [[عثمان]]، عُثمان بن عَنْبَسه یعنی [[سفیانی]] است»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ يُنَادِي إِبْلِيسُ فِي آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ فِي عُثْمَانَ وَ شِيعَتِهِ}}، طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]].</ref> | ||
# [[زرارة بن اعین]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] میکند | # [[زرارة بن اعین]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] میکند حضرت فرمودند: گفتم: پس چه کسی با او مخالفت میکند، در حالی او را به نام میخوانند؟ فرمود: ابلیس آنان را رها نمیکند و در اخر شب ندا میکند و مردم را به شک میاندازد<ref>{{متن حدیث|فَمَنْ يُخَالِفُ الْقَائِمَ وَ قَدْ نُودِيَ بِاسْمِهِ قَالَ لَا يَدَعُهُمْ إِبْلِيسُ حَتَّى يُنَادِيَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يُشَكِّكَ النَّاسَ}}، ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۱، مجلسی محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۵.</ref>. | ||
# [[زراره]] بن اعین میگوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: "در شگفتم، [[خداوند]] حال شما را به [[سلامت]] دارد و من در عجبم از [[قائم]] که چگونه با او [[جنگ]] میکنند با وجود آنچه از شگفتیها که میبینند: از فرو بردن [[زمین]] صحرا [[سپاهیان]] را، و آن صدا که از [[آسمان]] است؟" [[امام]] فرمود: «همانا [[شیطان]] آنان را رها نمیکند تا جایی که ندا میکند؛ همچنان که برای [[رسول خدا]] در روز [[عقبه]] ندا کرد»<ref>{{متن حدیث|عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} عَجِبْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ إِنِّي لَأَعْجَبُ مِنَ الْقَائِمِ كَيْفَ يُقَاتَلُ مَعَ مَا يَرَوْنَ مِنَ الْعَجَائِبِ مِنْ خَسْفِ الْبَيْدَاءِ بِالْجَيْشِ وَ مِنَ النِّدَاءِ الَّذِي يَكُونُ مِنَ السَّمَاءِ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَدَعُهُمْ حَتَّى يُنَادِيَ كَمَا نَادَى بِرَسُولِ اللَّهِ ص يَوْمَ الْعَقَبَة}}، محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص ۲۶۵، ح ۲۹.</ref>. | # [[زراره]] بن اعین میگوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: "در شگفتم، [[خداوند]] حال شما را به [[سلامت]] دارد و من در عجبم از [[قائم]] که چگونه با او [[جنگ]] میکنند با وجود آنچه از شگفتیها که میبینند: از فرو بردن [[زمین]] صحرا [[سپاهیان]] را، و آن صدا که از [[آسمان]] است؟" [[امام]] فرمود: «همانا [[شیطان]] آنان را رها نمیکند تا جایی که ندا میکند؛ همچنان که برای [[رسول خدا]] در روز [[عقبه]] ندا کرد»<ref>{{متن حدیث|عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} عَجِبْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ إِنِّي لَأَعْجَبُ مِنَ الْقَائِمِ كَيْفَ يُقَاتَلُ مَعَ مَا يَرَوْنَ مِنَ الْعَجَائِبِ مِنْ خَسْفِ الْبَيْدَاءِ بِالْجَيْشِ وَ مِنَ النِّدَاءِ الَّذِي يَكُونُ مِنَ السَّمَاءِ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَدَعُهُمْ حَتَّى يُنَادِيَ كَمَا نَادَى بِرَسُولِ اللَّهِ ص يَوْمَ الْعَقَبَة}}، محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص ۲۶۵، ح ۲۹.</ref>. | ||