ام‌سلمه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

می‌گویند: در ماجرای [[غصب فدک]] که [[صحابه]] و بزرگان [[قوم]]، همه [[سکوت]] [[اختیار]] کرده بودند او شجاعانه در برابر [[خلیفه نخست]] ایستاد و از [[فاطمه]] {{س}} [[دفاع]] کرد، چنان‌که در پی آن خلیفه در آن سال مقرری او را قطع کرد.<ref> سفینه‌البحار، ج ۴، ص ۲۲۹ ـ ۲۳۰.</ref> در طول ۲۵ سال [[خلافت]] خلفای سه‌گانه او به [[حمایت]] [[اهل بیت]] {{ع}} می‌پرداخت و درگاه لزوم [[خلفا]] را [[موعظه]] می‌کرد. در همین راستا [[خلیفه سوم]] را از [[مخالفت]] با [[سنت پیامبر]] {{صل}} [[پرهیز]] داد.<ref>اعلام النساء، ص ۲۲۴.</ref> در جریان مخالفت‌های [[عمار]] با خلیفه سوم، جانب عمار را گرفت و خلیفه سوم را [[نکوهش]] کرد.<ref> الامامة والسیاسه، ج ۱، ص ۵۱.</ref>

امّ سلمه رخداد دلخراش [[کربلا]] را نیز [[شاهد]] بود و در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[عزادار]] شد.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۰۲، ۲۰۷؛ المستدرک، ج ۴، ص ۲۰.</ref> وی مورد [[عنایت]] و توجه [[امامان]] {{ع}} بود. [[حضرت علی]] {{ع}} آنگاه که از [[مدینه]] به قصد [[کوفه]] حرکت کرد، نوشته‌ها و وصایای خود را نزد وی نهاد و [[امام حسن]] {{ع}} که به [[مدینه]] بازگشت آنها را تحویل گرفت.<ref> الکافی، ج ۱، ص ۳۵۴.</ref> [[امام حسین]] {{ع}} نیز وصایای خود را نزد او نهاد که بعد از بازگشت [[امام سجاد]] {{ع}} به مدینه به آن [[حضرت]] تحویل داد.<ref>الکافی، ج ۱، ص ۳۶۰.</ref> [[ام‌سلمه]] از [[راویان حدیث]] است و بیش از ۳۷۸ [[حدیث]] [[روایت]] کرده است.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۱۰.</ref> او عمدتاً از شخص [[پیامبر]] {{صل}} یا از طریق [[فاطمه]] {{س}} [[دختر پیامبر]] {{صل}} یا [[ابوسلمه]] [[نقل حدیث]] کرده است.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> از جمله [[راویان]] او [[اسامة بن زید]]، [[أسود بن یزید نخعی]] و [[حبیب بن ابی ثابت]] هستند.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> [[حدیث کساء]]،<ref>جامع البیان، مج ۱۲، ج ۲۲، ص ۱۰ به بعد.</ref>[[حدیث]] {{متن حدیث|عَلِيٌّ مَعَ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْقُرْآنُ مَعَ عَلِيٍّ}} {{متن حدیث| اَلْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ مَعَ اَلْحَقِّ}}<ref>الجمل، ص ۴۱۸؛ المعیار والموازنه، ص ۳۵، ۴۶؛ المعجم الصغیر، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref> و حدیث {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاَهُ}}<ref>معجم رجال‌الحدیث، ج۲۴، ص ۲۰۴؛ السنن‌الکبری، ج ۵، ص ۱۳۱؛ کنزالعمال، ج ۱۱، ص ۶۰۲.</ref> از [[احادیث]] متواتری هستند که امّ سلمه نیز [[نقل]] کرده است.