|
|
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۷: |
خط ۷: |
|
| |
|
| == مقدمه == | | == مقدمه == |
| در کتاب "[[نجم الثاقب (کتاب)|نجم الثاقب]]" اسامى [[حضرت مهدى]] {{ع}} چنین آمده است: [[محمد]]، [[احمد]]، [[مهدى]]، اصل، [[اوقیدمو]] (در تورات)، [[ایزدشناس]] و [[ایزدنشان]] (در نزد مجوس)، [[ایستاده]] (در کتاب شاکمونى)، [[بقیة الله]]، [[بهرام]]، [[بنده یزدان]] (در کتاب ایستاع)، [[پرویز]] (در کتاب برزین)، [[برهان الله]]، [[جعفر]]، [[جمعه]]، [[حاشر]] (در صحف ابراهیم)، [[خجسته]] (در کتاب کندر)، [[خسرو]] (در کتاب خسرو مجوس)، [[خداشناس]]، [[راهنما]]، [[زندافریس]] (در کتاب ماریاقین)، [[سروش ایزد]] (در کتاب زمزم زردشت)، [[شماطیل]] (در کتاب ارماتش)، [[صمصام]] [[الاکبر]] (در کتاب کندرال)، عصر، غیب، [[فردوس الاکبر]]، [[فیروز]] (در کتاب فرنگان)، [[فرخنده]] (در کتاب اشعیاى نبى)، [[فیذموا]] (در تورات)، [[قاطع]]، [[کلمة الحق]]، [[کیقباد دوم]] (در نزد مجوس)، [[کوکمأ]] (در کتاب بختا)، [[لندیطارا]] (در کتاب هزارنامه هند)، [[لسان الصدق]]، [[ماشع]] (در تورات عبریه)، [[مهمید الاخر]] (در انجیل)، [[مسیح الزمان]] (در کتاب فرنگیان)، [[میزان الحق]] (در کتاب آژى)، [[صالح]]، [[منصور]]، [[عبدالله]]، [[مومل]]، [[منان]]، [[نور آل محمد]] {{عم}}، [[نجم]]، و [[هوهل]] (در تورات)<ref>نجم الثاقب، باب دوّم. </ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۴.</ref> | | در کتاب "[[نجم الثاقب]]" اسامى [[حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است:[[ محمد]]،[[ احمد]]، مهدى، اصل، [[اوقیدمو]] (در [[تورات]])، [[ایزدشناس]] و [[ایزدنشان]] (در نزد [[مجوس]])، ایستاده (در کتاب شاکمونى)، [[بقیة الله]]، [[بهرام]]، [[بنده یزدان]] (در کتاب ایستاع)، [[پرویز]] (در کتاب برزین)، [[برهان الله]]، جعفر، [[جمعه]]، [[حاشر]] (در صحف ابراهیم)، [[خجسته]] (در کتاب کندر)، [[خسرو]] (در کتاب خسرو مجوس)، [[خداشناس]]، [[راهنما]]، [[زندافریس]] (در کتاب ماریاقین)، [[سروش ایزد]] (در کتاب [[زمزم]] [[زردشت]])، [[شماطیل]] (در کتاب ارماتش)، [[صمصام الاکبر]] (در کتاب کندرال)، عصر، [[غیب]]، [[فردوس الاکبر]]، فیروز (در کتاب فرنگان)، [[فرخنده]] (در کتاب اشعیاى نبى)، [[فیذموا]] (در تورات)، [[قاطع]]، [[کلمة الحق]]، [[کیقباد دوم]] (در نزد مجوس)، [[کوکمأ]] (در کتاب بختا)، [[لندیطارا]] (در کتاب هزارنامه هند)، لسان الصدق، [[ماشع]] (در تورات عبریه)، [[مهمید الاخر]] (در [[انجیل]])، [[مسیح الزمان]] (در کتاب فرنگیان)، [[میزان الحق]] (در کتاب آژى)، [[صالح]]، منصور، عبدالله، مومل، [[منان]]، [[نور آل محمد]]{{عم}}، [[نجم]]، و هوهل (در تورات)<ref>نجم الثاقب، باب دوّم.</ref>. |
|
| |
|
| در کتاب "[[ذخیرة الالباب (کتاب)|ذخیرة الالباب]]" معروف به "[[دوائر العلوم]]" آمده که اسم آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} در تورات به لغت ترکوم "اوقیدمو" است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۰.</ref>. | | در کتاب "ذخیرة الالباب" معروف به "دوائر العلوم" آمده که اسم آن جناب حضرت مهدی{{ع}} در تورات به لغت ترکوم "اوقیدمو" است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| در کتاب "ذخیرة الالباب" از میرزا [[محمد نیشابوری]] آمده است که، نام آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} است در نزد مجوس<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۸.</ref>. | | در کتاب "ذخیرة الالباب" از میرزا محمد نیشابوری آمده است که، نام آن جناب حضرت مهدی{{ع}} است در نزد مجوس<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| در کتاب "ذخیرة الالباب" از [[محمد نیشابوری]] نوشته که ایزدنشان، نام [[حضرت مهدی]] {{ع}} در نزد مجوس است. [[شیخ بهایی]] نیز در "کشکول" فرموده: فارسیان، آن جناب را ایزدشناس و ایزد نشان گویند<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۹.</ref>. | | در کتاب "ذخیرة الالباب" از محمد نیشابوری نوشته که ایزدنشان، [[نام حضرت مهدی]]{{ع}} در نزد مجوس است. [[شیخ بهایی]] نیز در "کشکول" فرموده: [[فارسیان]]، آن جناب را ایزدشناس و ایزد نشان گویند<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| در کتاب "ذخیرة الالباب" معروف به "دوائر العلوم" از میرزا [[محمد نیشابوری]] آمده که: ایستاده، نام آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} است در کتاب شاکمونی<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۹.</ref>. | | در کتاب "ذخیرة الالباب" معروف به "دوائر العلوم" از میرزا محمد نیشابوری آمده که: ایستاده، نام آن جناب حضرت مهدی{{ع}} است در کتاب [[شاکمونی]]<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| برهان الله اسم [[حضرت مهدی]] {{ع}} در کتاب انکلیون است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۶۶.</ref>. | | برهان الله اسم حضرت مهدی{{ع}} در کتاب انکلیون است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| پرویز اسم آن حضرت است در کتاب برزین از رفرس، چنانچه در کتاب "ذخیرة الالباب" ذکر شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۹۷.</ref>. | | پرویز اسم آن حضرت است در کتاب برزین از رفرس، چنانچه در کتاب "ذخیرة الالباب" ذکر شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| راهنما از اسامی حضرت است در کتاب "باتیکل"، که صاحب آن از عظمای کفره است. از آن کتاب، در بشارت به وجود و ظهور آن حضرت کلماتی نقل کردهاند<ref>بحارالانوار ج ۵۱ص۳۳۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۴۷.</ref>. | | راهنما از اسامی حضرت است در کتاب "باتیکل"، که صاحب آن از عظمای کفره است. از آن کتاب، در [[بشارت]] به وجود و ظهور آن حضرت کلماتی نقل کردهاند<ref>بحارالانوار ج ۵۱ص۳۳۵.</ref>. |
|
| |
|
| زند افریس [[اسم حضرت]] است در کتاب "[[ماریاقین]]". احتمال دادهاند که اصل اسم "[[افریس]]" باشد و مراد از زند، همان کتاب منسوب به زردشت یا [[صحف]] [[حضرت ابراهیم]] {{ع}} یا فصلی از آن باشد<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>. | | [[زند افریس]] [[اسم حضرت]] است در کتاب "ماریاقین". احتمال دادهاند که اصل اسم "افریس" باشد و مراد از زند، همان کتاب منسوب به [[زردشت]] یا صحف [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} یا فصلی از آن باشد<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| صمصام الاکبر نام حضرت است در کتاب "کندرال"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۵۰.</ref>. | | [[صمصام الاکبر]] نام حضرت است در کتاب "کندرال" به معنای "[[برترین]] [[شمشیر]]"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. |
|
| |
|
| شماطیل اسم آن حضرت است در کتاب "ارماتش"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۳۷.</ref>. | | [[شماطیل]] اسم آن حضرت است در کتاب "ارماتش"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۰ ـ ۴۳۷؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۷۱.</ref> |
|
| |
|
| == اسم [[امام مهدی]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| | [[سروش ایزد]]، این نام در کتاب "[[زمزم]]" [[زرتشتیان]] برای حضرت گفته شده است: {{متن حدیث|سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى، سَنَاء، سَبِيل، سَاعَة}}. این چهار نام در کتاب هدایة از [[القاب]] حضرت یاد شده است. [[سدرة المنتهی]] نام درختی است در سوی راست [[عرش الهی]] که [[فرشتگان]] و [[مؤمنان]] [[برتر]] از آن نمیتوانند اوج بگیرند و کسی جز [[اهل بیت]]{{عم}} از ماورای سدرة المنتهی خبر ندارد. [[سناء]] به معنای بلندی و [[برتری]] و درخشندگی است. [[سبیل]] به معنای شاهراه است و حضرت شاهراه رسیدن به [[حق]] و [[حقیقت]] است، و راهی جز او برای وصول به حق نیست. «[[ساعة]]» به معنی هنگام بر انگیخته شدن [[قیامت]] یا [[زمان]] وقوع ظهور است؛ زیرا در [[قرآن کریم]] [[آیات]] بسیاری هست که در آن واژه «ساعة» به کار رفته است و است در [[تأویل]] این آیات فرمودهاند که منظور از ساعة [[حضرت مهدی]]{{ع}} و ظهور ایشان است. از جمله آیات {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا}}<ref>«از تو از برپا شدن رستخیز میپرسند که چه هنگام است؟» سوره اعراف، آیه ۱۸۷.</ref>، {{متن قرآن|وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ}}<ref>«و دانش رستخیز، تنها نزد اوست» سوره زخرف، آیه ۸۵.</ref>، {{متن قرآن|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ}}<ref>«آیا (اینان) جز رستخیز را انتظار دارند که ناگهان سراغ آنها بیاید و آنان بیخبر باشند؟» سوره زخرف، آیه ۶۶.</ref>، {{متن قرآن|وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ * يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ}}<ref>«خداوند است که کتاب را به حق و ترازو را فرو فرستاد و تو چه میدانی؟ شاید رستخیز نزدیک باشد * آنان که بدان ایمان ندارند آن را به شتاب میجویند و مؤمنان از آن در هراسند و میدانند که راستین است، آگاه باش! آنان که درباره رستخیز چالش میورزند در گمراهی ژرفند» سوره شوری، آیه ۱۷-۱۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} به [[مفضل]] فرمود: آنان که در [[ساعت]] [[جدل]] میکنند، کسانی هستند که از روی [[انکار]] میگویند: [[قائم]]{{ع}} کی متولد شده است؟ چه کسی او را دیده است؟ کی ظهور میکند؟ |
| در کتابهای مختلف آسمانی و در مصادر [[شیعه]] و غیر شیعه، نامها و [[القاب]] بسیاری برای [[حضرت قائم]] {{ع}} یاد شده است، مرحوم [[میرزا]] [[محدث نوری]] در کتاب [[نجمالثاقب]] برخی از این نامها را گردآوری نموده است. ما در این جا برخی از این نامها را از این کتاب به طور اختصار [[نقل]] میکنیم: [[محمد]]، [[احمد]]، [[عبد الله]]، اصل، [[اوقیدمو]]، [[ایزد شناس]]، [[ایزدن نشان]]، [[ایستاده خداشناس]]، [[بهرام بنده یزدان]]، [[پرویز]]، [[برهان الله]]، [[باسط]]، تمام، [[جابر]]، [[حمد]]، [[حامد]]، [[حاشر]]، [[خجسته]]، [[راهنما]]، [[زند افریس]]، [[سروش ایزد]]، [[سید]]، [[شماطیل]]، [[صدق]]، [[صراط]]، [[ضیاء]]، [[ضیاء]]، [[غریم]]، [[فردوس الأکبر]]، [[فیروز]]، [[فرخنده]]، [[فقیه]]، [[کیقباد دوم]]، [[لندیطارا]]، [[ماشع]]، [[مهمید]]، [[مسیح الزمان]]، [[میزان الحق]]، [[منصور]]، [[سوشیانس]]<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۱.</ref>.
| |
|
| |
|
| == اوقیدمو در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| | در روایتی [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} از [[رسول خدا]] پرسید: ای رسول خدا، حضرت [[قائم اهل بیت]]{{عم}} کی [[قیام]] خواهد کرد؟ رسول خدا{{صل}} پاسخ داد: ای حسن! به [[درستی]] که ظهور حضرت قائم{{ع}} همانند ساعت [[قیامت]] است که [[خداوند]] [[زمان]] آن را مخفی داشته است و احدی از اهل آسمان و [[زمین]] بدان [[آگاهی]] ندارند. هرگاه که ظهور حضرتش فرارسد، بیخبر و ناگهانی خواهد آمد<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۸۶.</ref>. |
| در کتاب [[ذخیره الألباب (کتاب)|ذخیره الألباب]] معروف به «دوائر العلوم» آمده است: اسم [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[تورات]] به زبان ترکوم «[[اوقیدمو]]» است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۰.</ref>.
| |
| == پرویز در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| پرویز، این نام نیز برای حضرت در کتاب برزین آمده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۱.</ref>.
| |
| == [[برهان الله]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| [[برهان الله]]، در کتاب "انکلیون" از [[اسامی]] [[حضرت]] فرمودهاند<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۱.</ref>.
| |
| == [[خجسته]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| در کتاب "[[ذخیره]]" یاد میکند که نام [[حضرت]] در کتاب "کندر" آل فرنگیان "[[خجسته]]" [[باد]] شده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۴.</ref>.
| |
| == [[راهنما]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| در کتاب "باتنکل" که نوشته یکی از برزگترین علمای غیر [[مسلمان]] است، به وجود و [[ظهور]] [[حضرت]] بشارتهایی داده و نام آن جناب را "[[راهنما]]" یاد کرده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۴.</ref>.
| |
| == [[زند افریس]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| در کتاب "ماریاقین" که از کتب [[زرتشت]] یا [[صحف]] [[ابراهیم]] {{ع}} است، [[حضرت]] بدین نام نامیده شده است. برخی نیز "[[افریس]]" گفتهاند<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۶.</ref>.
| |
| == [[زند افریس]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| در کتاب "[[ذخیره]]" میفرماید که [[نام حضرت مهدی]] {{ع}} در کتاب "ارماتش" [[شماطیل]] است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۸.</ref>.
| |
| == صمصام الاکبر در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| به معنای "[[برترین]] [[شمشیر]]" است. در کتاب [[ذخیره]] [[نقل]] شده است که صمصام الأکبر یکی از [[نامهای حضرت مهدی]] {{ع}} است که در کتاب "کندرال" آمده است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۹۱.</ref>.
| |
| | |
| == [[سروش ایزد]] در فرهنگنامه آخر الزمان ==
| |
| [[سروش ایزد]]، این نام در کتاب "زمزم" [[زرتشتیان]] برای [[حضرت]] گفته شده است. {{متن حدیث|سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى، سَنَاء، سَبِيل، سَاعَة}}. این چهار نام در کتاب هدایة از [[القاب]] [[حضرت]] یاد شده است. [[سدرة المنتهی]] نام درختی است در سوی راست [[عرش الهی]] که [[فرشتگان]] و [[مؤمنان]] [[برتر]] از آن نمیتوانند اوج بگیرند و کسی جز [[اهل بیت]] {{عم}} از ماورای [[سدرة المنتهی]] خبر ندارد. [[سناء]] به معنای بلندی و [[برتری]] و درخشندگی است. [[سبیل]] به معنای شاهراه است و [[حضرت]] شاهراه رسیدن به [[حق]] و [[حقیقت]] است، و راهی جز او برای وصول به [[حق]] نیست. «[[ساعة]]» به معنی هنگام بر انگیخته شدن [[قیامت]] یا زمان وقوع [[ظهور]] است؛ زیرا در [[قرآن کریم]] [[آیات]] بسیاری هست که در آن واژه «[[ساعة]]» به کار رفته است و است در [[تأویل]] این [[آیات]] فرمودهاند که منظور از [[ساعة]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} و [[ظهور]] ایشان است. از جمله [[آیات]] {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا}}<ref>«از تو از برپا شدن رستخیز میپرسند که چه هنگام است؟» سوره اعراف، آیه ۱۸۷.</ref>. {{متن قرآن|وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ}}<ref>«و دانش رستخیز، تنها نزد اوست» سوره زخرف، آیه ۸۵.</ref>. {{متن قرآن|هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ}}<ref>«آیا (اینان) جز رستخیز را انتظار دارند که ناگهان سراغ آنها بیاید و آنان بیخبر باشند؟» سوره زخرف، آیه ۶۶.</ref>. {{متن قرآن|وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ * يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ}}<ref>«خداوند است که کتاب را به حق و ترازو را فرو فرستاد و تو چه میدانی؟ شاید رستخیز نزدیک باشد * آنان که بدان ایمان ندارند آن را به شتاب میجویند و مؤمنان از آن در هراسند و میدانند که راستین است، آگاه باش! آنان که درباره رستخیز چالش میورزند در گمراهی ژرفند» سوره شوری، آیه ۱۷-۱۸.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} به [[مفضل]] فرمود: آنان که در ساعت [[جدل]] میکنند، کسانی هستند که از روی [[انکار]] میگویند: [[قائم]] {{ع}} کی متولد شده است؟ چه کسی او را دیده است؟ کی [[ظهور]] میکند؟
| |
| در روایتی [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} از [[رسول خدا]] پرسید: ای [[رسول خدا]]، [[حضرت]] [[قائم اهل بیت]] {{عم}} کی [[قیام]] خواهد کرد؟ [[رسول خدا]] {{صل}} پاسخ داد: ای [[حسن]]! به درستی که [[ظهور]] [[حضرت قائم]] {{ع}} همانند ساعت [[قیامت]] است که [[خداوند]] زمان آن را مخفی داشته است و احدی از اهل [[آسمان]] و [[زمین]] بدان [[آگاهی]] ندارند. هرگاه که [[ظهور]] حضرتش فرارسد، بیخبر و ناگهانی خواهد آمد<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۸۶.</ref>. | |
|
| |
|
| == پرسش مستقیم == | | == پرسش مستقیم == |
