حشر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

حَشر به معنای جمع‌ کردن<ref>جوهری، الصحاح، ۲/۶۳۰؛ ابن‌منظور، لسان العرب، ۴/۱۹۰.</ref> و بیرون‌ آوردن افراد از جایگاه خود<ref>راغب، مفردات الفاظ القرآن، ۲۳۷.</ref> است که با سوق‌دادن افراد به سویی همراه است<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغه، ۲/۶۶.</ref> و در اصطلاح [[دینی]] یکی از مواقف و احوال [[روز قیامت]]<ref>قاضی‌سعید، شرح توحید الصدوق، ۱/۵۶۰؛ حقی بروسوی، تفسیر روح البیان، ۴/۴۳۶.</ref> و به معنای جمع‌ کردن [[مردم]] در روز قیامت <ref>طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ۵/۳۶۷.</ref> در یک‌جاست<ref>فخر رازی، مفاتیح الغیب، ۱۷/۲۴۴.</ref> و با [[ناآرامی]] و [[ناراحتی]] همراه است.<ref>طباطبایی، المیزان، ۷/۱۴۷.</ref> [[امام خمینی]] [[حشر]] را یکی از مراحل [[قیامت]] می‌داند که [[انسان‌ها]] بر اساس [[اعمال]] و ملکاتی که کسب کرده‌اند، [[محشور]] می‌شوند.<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۴–۱۵.</ref>