بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دینپرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = نهج البلاغه | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[امام]] {{ع}} همواره در [[انتخاب کارگزاران]] میکوشید و آنها را از بین افراد مورد [[اعتماد]] برمیگزید. اما [[آدمی]] همواره در معرض [[لغزش]] و اشتباه است و [[شیطان]] در مسیر او دامهای [[گناه]] و آلودگی را پهن کرده و چهره آن را بر [[مردمان]] زیبا جلوه میدهد. [[آدمی]] همواره [[نیاز]] به [[موعظه]] و [[پند]] دارد. [[امام]] افزون بر دقت در [[انتخاب]]، مراقب پنهان و [[مواعظ]] خود را نیز از [[کارگزاران]] دریغ نمیکرد. از اینرو در ابتدای [[نامه]] گوشزد میکند، مبادا بهواسطه مقامی که کسب کردهاند، [[خدا]] و [[مردم]] را از یاد ببرند و در [[انجام وظیفه]] کوتاهی کنند. شکرانه [[نعمت الهی]] در پاسداری [[حقوق مردم]] و [[مهربانی]] با آنهاست<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 794.</ref>. | |||
نکته دیگر توجه [[امام]] به [[وظیفه]] دوجانبه [[والی]] و [[کارگزار]] است، همانگونه که این موضوع را در ارتباط با [[حقوق مردم]] و [[حکومت]] نیز مطرح میکند و به آن پایبند است. [[امام]] [[حقوقی]] را که نسبت به [[کارگزار]] خویش برعهده دارد برمیشمرد: جز اسرارنظامی چیزی را از او پنهان نکند، جز [[حکم]] [[شرع]] کاری بیرایزنی او انجام ندهد، [[حق]] او را بههنگام و بدون [[تبعیض]] در اختیارش قرار دهد و در ادای آن کوتاهی نکند. | |||
در مقابل، [[کارگزار]] نیز موظف به فرمانبری از [[حاکم]]، عدم کوتاهی در [[انجام وظیفه]] و [[حمایت]] همهجانبه از [[حق]] است. [[امام]] {{ع}} همانگونه که [[انجام وظیفه]] از جانب خود را موجب [[رضایت الهی]] میداند، کوتاهی [[کارگزار]] از [[انجام وظیفه]] را موجب [[خواری]] و [[ذلت]] او میداند<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 795.</ref>. | در مقابل، [[کارگزار]] نیز موظف به فرمانبری از [[حاکم]]، عدم کوتاهی در [[انجام وظیفه]] و [[حمایت]] همهجانبه از [[حق]] است. [[امام]] {{ع}} همانگونه که [[انجام وظیفه]] از جانب خود را موجب [[رضایت الهی]] میداند، کوتاهی [[کارگزار]] از [[انجام وظیفه]] را موجب [[خواری]] و [[ذلت]] او میداند<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 795.</ref>. | ||
== فرازی از [[نامه]] == | == فرازی از [[نامه]] == | ||
بدانید، حقی که شما بر عهده من دارید، این است که چیزی را از شما مخفی ندارم، جز [[اسرار]] [[جنگ]] را و کاری را بیمشورت شما نکنم، جز اجرای [[حکم خدا]] را. و حقی را که از آن شماست از موعد خود به تأخیر نیفکنم و تا به انجامش نرساننم از پای ننشینم و [[حق]] شما را به تساوی دهم. چون چنین کردم، بر خداست که [[نعمت]] خود بر شما [[عنایت]] کند و بر شماست که از من [[فرمان]] ببرید و اگر شما را فراخواندم، درنگ روا ندارید و در انجام دادن کاری که [[صلاح]] شما را در آن میدانم [[قصور]] مورزید و در راه [[حق]] خود را به [[سختیها]] افکنید<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 795.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681049.jpg|22px]] [[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۴: | خط ۲۳: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:نامههای نهج البلاغه]] | ||