ابوامیه شعبانی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

ابوامیه، از ابوثعلبه خُشنی، [[سعد بن معاذ]] و [[کعب الاحبار]] روایت کرده است. او از خشنی درباره [[آیه]] {{متن قرآن|عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ}}<ref>«ای مؤمنان! خویش را دریابید! چون رهیاب شده باشید آن کس که گمراه است به شما زیان نمی‌رساند» سوره مائده، آیه ۱۰۵.</ref>. پرسید. خشنی در توضیح آیه، روایتی از [[رسول خدا]] {{صل}} بیان کرد که باید [[انسان]] به خود پردازد و [[مردم]] را رها کرده، صبری پیشه کند که مانند [[آتش]] سرخ در دست است<ref>طبرانی، مسند، ج۱، ص۴۲۹.</ref>؛ به این معنا که [[گمراهان]] نمی‌توانند به انسان یا [[جامعه]] خودساخته آسیبی وارد کنند<ref>برای آگاهی بیشتر از تفسیر این آیه و روایت و سازگاری آن با مسئولیت‌های اجتماعی مانند امر به معروف و نهی از منکر ر. ک: طباطبایی، ج۶، ص۱۷۸-۱۶۲.</ref>.