جز
جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن') |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
# خدا را با چه نامی بخوانیم: به فرموده [[قرآن کریم]]، همه نامها و [[اوصاف خدا]] نیکوست<ref>{{متن قرآن|قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى...}} «بگو: چه «الله» را بخوانید و چه «رحمان» را؛ هر چه بخوانید، نامهای نیکوتر او راست.».. سوره اسراء، آیه ۱۱۰.</ref> [[خدا]] را میتوان به هر نامی خواند، لکن در این میان چند نام و صفت در نیایشهای [[امام سجاد]] {{ع}} کاربرد بیشتری دارد؛ نخست نام [[مبارک]] "[[الله]]" (اللهم = ای خدا) که بیش از دویست و شصت بار در [[صحیفه]] تکرار شده است، سپس کلمه "[[الهی]]" (= [[معبود]] من)، بعد از آن صفت [[مقدس]] "[[ربّ]]" (= [[پروردگار]] من) و در نهایت صفتهای "[[رحمان]] و [[رحیم]]" و دیگر اوصافی که نسبت نزدیکتری با نوع خواسته نیایشگر دارد<ref>نیایش دوازدهم و....</ref>. | # خدا را با چه نامی بخوانیم: به فرموده [[قرآن کریم]]، همه نامها و [[اوصاف خدا]] نیکوست<ref>{{متن قرآن|قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى...}} «بگو: چه «الله» را بخوانید و چه «رحمان» را؛ هر چه بخوانید، نامهای نیکوتر او راست.».. سوره اسراء، آیه ۱۱۰.</ref> [[خدا]] را میتوان به هر نامی خواند، لکن در این میان چند نام و صفت در نیایشهای [[امام سجاد]] {{ع}} کاربرد بیشتری دارد؛ نخست نام [[مبارک]] "[[الله]]" (اللهم = ای خدا) که بیش از دویست و شصت بار در [[صحیفه]] تکرار شده است، سپس کلمه "[[الهی]]" (= [[معبود]] من)، بعد از آن صفت [[مقدس]] "[[ربّ]]" (= [[پروردگار]] من) و در نهایت صفتهای "[[رحمان]] و [[رحیم]]" و دیگر اوصافی که نسبت نزدیکتری با نوع خواسته نیایشگر دارد<ref>نیایش دوازدهم و....</ref>. | ||
امام سجاد {{ع}} در عبارتی قابل [[تأمل]] و [[روح]] افزا، از [[نیایش دوازدهم]] میفرماید: "ای [[خداوند]]! سه [[خصلت]] است که مرا باز میدارد تا از تو چیزی خواهم و تنها یک خصلت است که مرا بر آن میدارد (تا از تو درخواستی بکنم)؛ آن سه: یکی فرمانی که دادهای و من در گزاردن آن درنگ کردهام، دو دیگر، کاری که مرا از آن [[نهی]] فرمودهای و من در به جا آوردن آن شتابیدهام، سه دیگر، نعمتی که مرا ارزانی داشتهای و من در [[سپاس]] آن [[قصور]] ورزیدهام. و اما آن یک خصلت که مرا وا میدارد تا از تو چیزی خواهم؛ [[تفضل]] توست به کسی که روی به درگاه تو آرد و با امیدی [[نیکو]] به سوی تو آید که هر [[احسان]] که کنی از روی تفضل است و هر [[نعمت]] که دهی بیهیچ سابقه... ای خداوند! از تو [[نومید]] نمیشوم زیرا درِ خود را به روی من گشودهای، بلکه به درگاه تو مینالم، به سان بندهای [[ذلیل]]... که... از روی [[اخلاص]] به درگاه تو [[توبه]] میکند و با دلی [[پاک]] در [[مقام قرب]] تو [[ایستاده]] است و با آوازی نجواگونه و آهسته با تو [[راز]] میگوید. به [[تواضع]] قامت [[خم]] کرده و سر فرو داشته و پیکر چنبر نموده است. از [[بیم]]، پاهایش میلرزد و سِرِشکَش گونههایش را غرقه ساخته است. تو را ندا میدهد که: ای [[مهربانترین]] مهربانان"<ref>الحیاة، محمدرضا حکیمی و برادران، انتشارات دلیل ما، ج۱۱، چاپ اول، سال ۱۳۹۴ ش؛ الکافی، | امام سجاد {{ع}} در عبارتی قابل [[تأمل]] و [[روح]] افزا، از [[نیایش دوازدهم]] میفرماید: "ای [[خداوند]]! سه [[خصلت]] است که مرا باز میدارد تا از تو چیزی خواهم و تنها یک خصلت است که مرا بر آن میدارد (تا از تو درخواستی بکنم)؛ آن سه: یکی فرمانی که دادهای و من در گزاردن آن درنگ کردهام، دو دیگر، کاری که مرا از آن [[نهی]] فرمودهای و من در به جا آوردن آن شتابیدهام، سه دیگر، نعمتی که مرا ارزانی داشتهای و من در [[سپاس]] آن [[قصور]] ورزیدهام. و اما آن یک خصلت که مرا وا میدارد تا از تو چیزی خواهم؛ [[تفضل]] توست به کسی که روی به درگاه تو آرد و با امیدی [[نیکو]] به سوی تو آید که هر [[احسان]] که کنی از روی تفضل است و هر [[نعمت]] که دهی بیهیچ سابقه... ای خداوند! از تو [[نومید]] نمیشوم زیرا درِ خود را به روی من گشودهای، بلکه به درگاه تو مینالم، به سان بندهای [[ذلیل]]... که... از روی [[اخلاص]] به درگاه تو [[توبه]] میکند و با دلی [[پاک]] در [[مقام قرب]] تو [[ایستاده]] است و با آوازی نجواگونه و آهسته با تو [[راز]] میگوید. به [[تواضع]] قامت [[خم]] کرده و سر فرو داشته و پیکر چنبر نموده است. از [[بیم]]، پاهایش میلرزد و سِرِشکَش گونههایش را غرقه ساخته است. تو را ندا میدهد که: ای [[مهربانترین]] مهربانان"<ref>الحیاة، محمدرضا حکیمی و برادران، انتشارات دلیل ما، ج۱۱، چاپ اول، سال ۱۳۹۴ ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب الکلینی الرازی (م ۳۲۹ق)، تحقیق: علیاکبر الغفاری، بیروت: دار صعب و دارالتعارف، چاپ چهارم، ۱۴۰۱ ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سیدمحمدحسین طباطبایی (م ۱۴۰۲ق)، قم: اسماعیلیان، چاپ سوم، ۱۳۹۴ ق؛ جبر و اختیار، علی کرجی، تهیه: مرکز فرهنگ و معارف قرآن، نشر جمال، چاپ اول، سال ۱۳۸۹ ش؛ راهنمای موضوعی صحیفه سجادیه، دکتر علی شیروانی، معاونت پژوهشی و آموزشی سازمان تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۵ ش؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۸۵ ش؛ فرهنگنامه موضوعی صحیفه سجادیه، سیداحمد سجادی، مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان، چاپ اول، ۱۳۸۵ ش؛ قرآن کریم، ترجمه سیدعلی موسوی گرمارودی، انتشارات قدیانی، چاپ دوم، ۱۳۸۴ ش؛ مجموعه آثار، شهید مرتضی مطهری، انتشارات صدرا، ج۱، چاپ ۹، سال ۱۳۷۸ ش؛ مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانی، ترجمة مصطفی رحیمینیا، نشر سبحان، چاپ دوم، ۱۳۸۸ ش؛ نهجالذکر، محمد محمدی ریشهری، ۲ جعربی، مؤسسة دارالحدیث، ۱۳۸۶ ش.</ref>.<ref>[[علی باقریفر|باقریفر، علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «دعا و مناجات»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۱۷.</ref> | ||
== رازگویی و نیازخواهی == | == رازگویی و نیازخواهی == | ||