←گردهمایی
| خط ۲۳۷: | خط ۲۳۷: | ||
== گردهمایی == | == گردهمایی == | ||
گردهمایی و [[اجتماع]] در روز غدیر که روز [[بزرگداشت]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[الهی]] است، برای بازگو کردن [[پیام]] آن روز و رساندن آن به نسلهای نو امری بایسته و ضروری است. در این اجتماعات باید فرزندانمان را با [[واقعه غدیر]] و عظمت و اهمیت آن آشنا ساخت. [[امام باقر]] {{ع}} چنین اجتماعاتی را محل آمد و شد فرشتگان و از اسباب بهرهمندی از [[رحمت الهی]] برشمرده و فرمودهاند: {{متن حدیث|اجْتَمِعُوا وَ تَذَاكَرُوا تَحُفَّ بِكُمُ الْمَلَائِكَةُ رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا}}<ref>مصادقة الإخوان، ص۳۸؛ وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۲۲.</ref>؛ گرد هم آیید و با یکدیگر [[مذاکره]] کنید (و از [[فضائل]] ما یاد کنید)، تا [[فرشتگان]] پیرامون شما را فرا گیرند. [[خدا]] [[رحمت]] کند کسی را که امر ما را [[احیا]] کند! | |||
گردهمایی و [[اجتماع]] در روز غدیر که روز [[بزرگداشت]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[الهی]] است، برای بازگو کردن [[پیام]] آن روز و رساندن آن به نسلهای نو امری بایسته و ضروری است. در این اجتماعات باید فرزندانمان را با [[واقعه غدیر]] و | |||
{{متن حدیث|اجْتَمِعُوا وَ تَذَاكَرُوا تَحُفَّ بِكُمُ الْمَلَائِكَةُ رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا}}<ref>مصادقة الإخوان، ص۳۸؛ وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۲۲.</ref>؛ گرد هم آیید و با یکدیگر [[مذاکره]] کنید (و از [[فضائل]] ما یاد کنید)، تا [[فرشتگان]] پیرامون شما را فرا گیرند. [[خدا]] [[رحمت]] کند کسی را که امر ما را [[احیا]] کند! | |||
معلوم میشود [[هدف]] مهم از این اجتماعات احیای امرولایت و آشنا ساختن فرزندانمان با [[ولایت اهل بیت]] {{عم}} است؛ به ویژه آنکه [[پیامبر خدا]] {{صل}} در [[مراسم]] با عظمت [[غدیرخم]] [[حجت]] را بر همه تمام کردند و آن را به گونهای روشن و شفاف بیان فرمودند و جای هیچ توجیهی باقی نگذاردند و [[ابلاغ]] امر ولایت را از [[وظایف]] مهم اهل ایمان تا [[روز قیامت]] دانسته و فرمودند: | معلوم میشود [[هدف]] مهم از این اجتماعات احیای امرولایت و آشنا ساختن فرزندانمان با [[ولایت اهل بیت]] {{عم}} است؛ به ویژه آنکه [[پیامبر خدا]] {{صل}} در [[مراسم]] با عظمت [[غدیرخم]] [[حجت]] را بر همه تمام کردند و آن را به گونهای روشن و شفاف بیان فرمودند و جای هیچ توجیهی باقی نگذاردند و [[ابلاغ]] امر ولایت را از [[وظایف]] مهم اهل ایمان تا [[روز قیامت]] دانسته و فرمودند: | ||
{{متن حدیث|مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنِّي أَدَعُهَا إِمَامَةً وَ وِرَاثَةً فِي عَقِبِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ قَدْ بَلَّغْتُ مَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِهِ حُجَّةً عَلَى كُلِّ حَاضِرٍ وَ غَائِبٍ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ وُلِدَ أَوْ لَمْ يُولَدْ فَلْيُبَلِّغِ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>الإحتجاج، ج۱، ص۶۲.</ref>؛ ای [[مردم]]! من [[امامت]] را در [[ذریه]] خودم تا [[روز قیامت]] باقی گذاشتم، و من هر آنچه گفتنی بود گفتم و مأموریتم را کاملاً به انجام رساندم، تا آنجا که برای هیچ کس؛ چه حاضر و چه غایب، چه آنان که متولد شدهاند و چه آیندگان، جای عذر و بهانهای باقی نماند. پس باید تا روز قیامت حاضران به غایبان، و [[پدران]] به [[فرزندان]] سفارشهای مرا (در امر [[ولایت]]) [[ابلاغ]] کنند. | {{متن حدیث|مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنِّي أَدَعُهَا إِمَامَةً وَ وِرَاثَةً فِي عَقِبِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ قَدْ بَلَّغْتُ مَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِهِ حُجَّةً عَلَى كُلِّ حَاضِرٍ وَ غَائِبٍ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ وُلِدَ أَوْ لَمْ يُولَدْ فَلْيُبَلِّغِ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>الإحتجاج، ج۱، ص۶۲.</ref>؛ ای [[مردم]]! من [[امامت]] را در [[ذریه]] خودم تا [[روز قیامت]] باقی گذاشتم، و من هر آنچه گفتنی بود گفتم و مأموریتم را کاملاً به انجام رساندم، تا آنجا که برای هیچ کس؛ چه حاضر و چه غایب، چه آنان که متولد شدهاند و چه آیندگان، جای عذر و بهانهای باقی نماند. پس باید تا روز قیامت حاضران به غایبان، و [[پدران]] به [[فرزندان]] سفارشهای مرا (در امر [[ولایت]]) [[ابلاغ]] کنند. | ||