حدیث غدیر در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←دلالت حدیث
| خط ۲۱۲: | خط ۲۱۲: | ||
شارحان معلقات سبع، در این [[بیت]]، «[[مولی]]» را به معنای «اختیاردار» و «صاحب» گرفتهاند و [[شعر]] را بر این اساس معنا کردهاند<ref>شرح المعلقات السبع، ابو عبد الله حسین بن احمد زوزنی، ص۲۱۰؛ شرح القصائد السبع الطوال الجاهلیّات، ابوبکر محمد بن قاسم الأنباری، صص ۵۶۵ و ۵۶۶؛ ترجمه معلقات سبع، ص۶۸ (ش ۴۸).</ref>. [[ابوزکریا یحیی بن زیاد بن عبدالله]]، معروف به فرّاء، ادیب و [[مفسر]] بزرگ [[کوفی]]، در تفسیر همین آیه نوشته است: «او مولای شماست»، یعنی به شما سزاوارتر است<ref>التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۲۹، ص۲۲۸.</ref>. [[محمد بن سائب کلبی]]، مؤلف، مفسر و تبارشناس بزرگ، در [[تفسیر آیه]] ۵۱ [[سوره توبه]] {{متن قرآن|قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«بگو هیچگاه جز آنچه خداوند برای ما مقرّر داشته است به ما نمیرسد، او سرور ماست و مؤمنان باید تنها بر خداوند توکّل کنند» سوره توبه، آیه ۵۱.</ref>، نوشته است: {{عربی|أولى بنا من أنفسنا في الموت و الحياة}}<ref>تفسیر البحر المحیط، محمد بن یوسف أبیحیان الأندلسی، ج۵، ص۵۳.</ref>؛ «[[خدا]] اختیارش در [[زندگی]] و [[مرگ]] ما، از خودمان بیشتر است». | شارحان معلقات سبع، در این [[بیت]]، «[[مولی]]» را به معنای «اختیاردار» و «صاحب» گرفتهاند و [[شعر]] را بر این اساس معنا کردهاند<ref>شرح المعلقات السبع، ابو عبد الله حسین بن احمد زوزنی، ص۲۱۰؛ شرح القصائد السبع الطوال الجاهلیّات، ابوبکر محمد بن قاسم الأنباری، صص ۵۶۵ و ۵۶۶؛ ترجمه معلقات سبع، ص۶۸ (ش ۴۸).</ref>. [[ابوزکریا یحیی بن زیاد بن عبدالله]]، معروف به فرّاء، ادیب و [[مفسر]] بزرگ [[کوفی]]، در تفسیر همین آیه نوشته است: «او مولای شماست»، یعنی به شما سزاوارتر است<ref>التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۲۹، ص۲۲۸.</ref>. [[محمد بن سائب کلبی]]، مؤلف، مفسر و تبارشناس بزرگ، در [[تفسیر آیه]] ۵۱ [[سوره توبه]] {{متن قرآن|قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«بگو هیچگاه جز آنچه خداوند برای ما مقرّر داشته است به ما نمیرسد، او سرور ماست و مؤمنان باید تنها بر خداوند توکّل کنند» سوره توبه، آیه ۵۱.</ref>، نوشته است: {{عربی|أولى بنا من أنفسنا في الموت و الحياة}}<ref>تفسیر البحر المحیط، محمد بن یوسف أبیحیان الأندلسی، ج۵، ص۵۳.</ref>؛ «[[خدا]] اختیارش در [[زندگی]] و [[مرگ]] ما، از خودمان بیشتر است». | ||
چنانکه گذشت، آمدن مولا به معنای «[[سرپرست]]» و «متولی امور» نیز از روشنترین کاربردهای واژه «مولا» است و بسیاری از لغتشناسان و [[مفسران]] بدان تصریح کردهاند؛ [[ابو العباس | چنانکه گذشت، آمدن مولا به معنای «[[سرپرست]]» و «متولی امور» نیز از روشنترین کاربردهای واژه «مولا» است و بسیاری از لغتشناسان و [[مفسران]] بدان تصریح کردهاند؛ [[ابو العباس محمد بن یزید]]، معروف به مُبرَّد، در [[تفسیر آیه]] یازدهم [[سوره محمد]]: {{متن قرآن|ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا}}<ref>«این از آن روست که خداوند یاور مؤمنان است و کافران یاوری ندارند» سوره محمد، آیه ۱۱.</ref>؛ «آن بدان سبب است که [[خداوند]] مولای [[مؤمنان]] است»، مینویسد: ولی و مولا یک معنا دارند یعنی کسی که به خلقش سزاوار و متولّی امور آنان است»<ref>الشافی فی الإمامة، ج۲، ص۲۷۱.</ref>. | ||
فرّاء نیز نوشته است: «ولی و مولا در [[کلام عرب]]، یک معنا دارند»<ref>الشافی فی الإمامة، ج۲، ص۲۷۱.</ref>. راغب [[اصفهانی]] نوشته است: «[[ولایت]] [[سرپرستی]] امر است. ولی و مولا هر دو در این معنا به کار میروند و هریک، هم به معنای فاعلی (مُوالی) و هم به معنای مفعولی (مُوالی) به کار میروند<ref>المفردات فی غریب القرآن، ذیل ماده «ولی».</ref>. | فرّاء نیز نوشته است: «ولی و مولا در [[کلام عرب]]، یک معنا دارند»<ref>الشافی فی الإمامة، ج۲، ص۲۷۱.</ref>. راغب [[اصفهانی]] نوشته است: «[[ولایت]] [[سرپرستی]] امر است. ولی و مولا هر دو در این معنا به کار میروند و هریک، هم به معنای فاعلی (مُوالی) و هم به معنای مفعولی (مُوالی) به کار میروند<ref>المفردات فی غریب القرآن، ذیل ماده «ولی».</ref>. | ||