سجده فرشتگان: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه==

{{همچنین|ملائکه}}

ممکن است گفته شود آدم [[قبله]] بوده، مثل [[کعبه]] و سجده برای خدا بوده، یا آدم خدا را سجده می‌‌کرد و [[ملائکه]] در پس آدم متابعت می‌‌کردند، ولی سخن بهتر آن است که سجده برای آدم بود، ولی در [[حقیقت]]، [[اطاعت خدا]] بود<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص ۱۴۴.</ref>. [[صدرالمتألهین]] می‌‌گوید ممکن است سجده برای خدا بوده، در آن صورت آدم قبله قرار گرفته مثل کعبه، به جهت بالا بردن [[شأن]] او و یا آدم سبب [[وجوب]] سجده برای خدا بوده، زیرا با دیدن او پی به عظمت [[قدرت الهی]] می‌‌بردند و یا مسجود انسان بوده از آن جهت که آدم به [[قرب الهی]] رسیده بود، لذا این [[سجود]] برای آدم، سجود برای خدا محسوب می‌‌شود، زیرا آدم آینه تمام نمای خدا بود، یا اینکه سجده اصلاً به معنای [[انقیاد]] و خضوع است، نه سجده [[حقیقی]] که از نظر ایشان قول دوم بهتر است<ref>تفسیر صدرالمتألهین، ج۳، ص ۸ـ۷.</ref>. یا اینکه سجده برای آدم باشد به عنوان [[احترام]] به او<ref>شرح نهج البلاغه ابن میثم، ص ۱۷۳.</ref> و ممکن است گفته شود سجده ملائکه نوعی انقیاد، مطاوعت و در [[تسخیر]] بودن ملائکه برای آدم است<ref>تفسیر [[محی الدین]] [[عربی]]، ج۱، ص ۶۷.</ref>. برخی هم گفته‌اند سجده فرشتگان بر [[آدم]] به مفهوم [[فرمان]] بری همه نیروهای سپهر از [[انسان]] است<ref>المنار، ج۱، ص ۲۶۹.</ref>.

درباره [[فلسفه]] [[مأمور]] شدن [[فرشتگان]] به سجده بر آدم، دیدگاه‌های مختلفی مطرح شده است: گروهی سؤال از [[ملائکه]] را برای تعجیز می‌‌دانند<ref>کشف الاسرار، ج۱، ص ۱۳۷.</ref> و گروهی برای [[آزمایش]] و [[امتحان]]<ref>تفسیر صدرالمتألهین، ص ۴.</ref>. تا زمانی که آدم [[خلق]] نشده بود، [[ابلیس]] و ملائکه در یک رتبه بودند و امتیازی به هم نداشت و پس از [[خلقت آدم]]، این دو گروه از هم جدا شدند<ref>المیزان، ج۸، ص ۲۲.</ref>.<ref>[[محمود مقدمی|مقدمی، محمود]]، [[آدم - مقدمی (مقاله)| مقاله «آدم»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)| دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص ۳۹-۵۰.</ref>