امام مهدی در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←امام مهدی {{ع}} در بیان امام عسکری {{ع}}
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۲۳: | خط ۱۲۳: | ||
== [[امام مهدی]] {{ع}} در بیان [[امام عسکری]] {{ع}} == | == [[امام مهدی]] {{ع}} در بیان [[امام عسکری]] {{ع}} == | ||
# [[شیخ صدوق]] در کمال الدین از | # [[شیخ صدوق]] در کمال الدین از موسی بن جعفر بغدادی [[نقل]] میکند که گفت: شنیدم [[امام حسن عسکری]] میفرمود: شما را چنان میبینم که بعد از من درباره [[جانشین]] من [[اختلاف]] پیدا میکنید، [[آگاه]] باشید! کسی که [[معتقد]] به [[امامت]] [[ائمه]] بعد از [[پیغمبر]] باشد، ولی [[فرزندان]] مرا [[انکار]] کند، مانند آن است که تمام [[انبیاء]] را باور دارد، ولی [[نبوت پیامبر خاتم]] {{صل}} را منکر شود، در صورتی که هر کس منکر [[رسول خدا]] {{صل}} باشد همه [[پیامبران]] را [[انکار]] کرده است، زیرا [[اطاعت]] آخرین نفر ما، مانند [[اطاعت]] اولین آنهاست و هر کس منکر اولین [[معصوم]] ما شود آخرین نفر ما را [[انکار]] کرده است. [[آگاه]] باشید! [[فرزند]] مرا غیبتی است که [[مردم]] درباره آن دچار [[شک]] و [[تردید]] شوند، مگر کسانی که [[خداوند]] آنها را ثابت میدارد<ref> بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۶۰، حدیث ۶.</ref>. | ||
# [[احمد بن اسحاق قمی]] میگفت: از [[امام عسکری]] {{ع}} شنیدم که میفرمود: [[خدا]] را [[شکر]] میکنم که مرا از [[دنیا]] [[نبرد]] تا آنکه [[جانشین]] مرا به من نشان داد. او در صورت و [[سیرت]] از همه کس به [[پیغمبر]] {{صل}} شبیهتر است، [[خداوند]] او را در طول غیبتش از هر سانحه و خطری حفظ کند تا هنگامی که او را ظاهر کرده و او [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] کند، چنانکه پر از [[ظلم و ستم]] شده باشد<ref> بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۶۰، حدیث ۹.</ref>. | # [[احمد بن اسحاق قمی]] میگفت: از [[امام عسکری]] {{ع}} شنیدم که میفرمود: [[خدا]] را [[شکر]] میکنم که مرا از [[دنیا]] [[نبرد]] تا آنکه [[جانشین]] مرا به من نشان داد. او در صورت و [[سیرت]] از همه کس به [[پیغمبر]] {{صل}} شبیهتر است، [[خداوند]] او را در طول غیبتش از هر سانحه و خطری حفظ کند تا هنگامی که او را ظاهر کرده و او [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] کند، چنانکه پر از [[ظلم و ستم]] شده باشد<ref> بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۶۰، حدیث ۹.</ref>. | ||
# ابوعلی بن همام گفت: از [[محمد بن عثمان]] ([[نایب دوم]] [[امام زمان]] {{ع}}) شنیدم که گفت از پدرم ([[عثمان بن سعید]] [[نایب اول]] [[امام زمان]] {{ع}}) شنیدم که گفت: در خدمت حضرت [[امام حسن عسکری]] بودم که از آن حضرت این [[حدیث]] را که از پدران آن بزرگوار [[روایت]] شده است، پرسیدند: "[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] خالی نخواهد ماند، هر کس بمیرد و [[امام زمان]] خود را نشناسد، به مرگی همچون [[مرگ]] [[مردم]] [[جاهلیت]] مرده است". [[آگاه]] باشید [[امام زمان]] را غیبتی است که در آن نادانان حیران شوند و [[اهل باطل]] به [[هلاکت]] افتند و کسانی که [[وقت ظهور]] را معین کنند، درغگو باشند، آنگاه [[ظهور]] میکند، مثل اینکه هم اکنون پرچمهای سفیدی را که در بلندی [[کوفه]] ([[نجف]]) بر بالای سرش به اهتزار در آمده است، میبینم<ref> بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۶۰، حدیث ۷.</ref>. | # ابوعلی بن همام گفت: از [[محمد بن عثمان]] ([[نایب دوم]] [[امام زمان]] {{ع}}) شنیدم که گفت از پدرم ([[عثمان بن سعید]] [[نایب اول]] [[امام زمان]] {{ع}}) شنیدم که گفت: در خدمت حضرت [[امام حسن عسکری]] بودم که از آن حضرت این [[حدیث]] را که از پدران آن بزرگوار [[روایت]] شده است، پرسیدند: "[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] خالی نخواهد ماند، هر کس بمیرد و [[امام زمان]] خود را نشناسد، به مرگی همچون [[مرگ]] [[مردم]] [[جاهلیت]] مرده است". [[آگاه]] باشید [[امام زمان]] را غیبتی است که در آن نادانان حیران شوند و [[اهل باطل]] به [[هلاکت]] افتند و کسانی که [[وقت ظهور]] را معین کنند، درغگو باشند، آنگاه [[ظهور]] میکند، مثل اینکه هم اکنون پرچمهای سفیدی را که در بلندی [[کوفه]] ([[نجف]]) بر بالای سرش به اهتزار در آمده است، میبینم<ref> بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۶۰، حدیث ۷.</ref>. | ||