معاویه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[عراق‌]]''': از آنجا که [[عراق]] مرکز اصلی [[مخالفان]] معاویه را تشکیل می‌داد، وی مجازات‌های سخت اقتصادی را بر آنان [[تحمیل]] کرد. [[مغیرة بن شعبه]] فرمانروای وقت آن سامان از پرداخت سهمیه [[بیت‌المال]] و [[ارزاق]] عمومی به [[مردم کوفه]] خودداری می‌کرد و فرمانروایانی که پس از [[معاویه]] روی کار آمدند نیز برای روا داشتن [[جور]] و [[ستم]] و ایجاد [[محرومیت]] میان [[مردم]] [[عراق]] به اعتبار اینکه [[اکثریت]] آنان آگاهانه از [[امیر مؤمنان]] {{ع}} طرفداری می‌کردند، همین شیوه را پی گرفتند.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۱۲۴.</ref>

معاویه، [[بیت المال]] را در جهت تثبیت پایه‌های [[حکومت]] و [[پادشاهی]] خود به کار گرفت و از [[اموال]] و [[دارایی]] به عنوان سلاحی استفاده کرد که می‌توانست وی را بر [[امت]] [[استیلا]] بخشد. یکی از ترفندهای [[سیاست]] [[امویان]] این بود که [[مال]] را به عنوان سلاحی برای [[تهدید]] مردم و وسیله‌ای برای نزدیک ساختن آنان به خود به کار می‌گرفتند. گروهی را از آن اموال [[محروم]] و به گروهی دیگر در جهت خریدن آنها و [[حق]] السکوتشان چندین برابر دیگران [[پول]] می‌پرداختند<ref>حیاة الامام الحسین، ج۲، ص۱۲۷، به نقل از اثجاهات الشعر العربی، ص۲۷، دکتر محمد مصطفی.</ref>.

معاویه درآمد [[مصر]] را به [[عمرو عاص]] بخشید و در ازای [[همکاری]] [[عمرو]] با معاویه در [[نبرد]] با امیر مؤمنان {{ع}} دیار مصر را تا عمرو زنده بود طعمه وی ساخت<ref>حیاة الامام الحسین، ج۲، ص۱۲۷.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۱۲۵.</ref>