خودکفایی: تفاوت میان نسخه‌ها

در این عبارت آئین مسلمانی توضیح داده شده که شامل امور زیر است: [[همراهی با پیامبر]]{{صل}}، شدت و [[سختگیری]] نسبت به [[کفار]]، [[مهربانی]] نسبت به یکدیگر، [[اهل]] رکوع و [[سجود]] دائمی و [[اقامه نماز]]، جست‌وجوگر فضل و [[ثواب]] خداوندی و [[رضوان]] و [[خشنودی الهی]]، دارندگان چهره و سیمای [[اهل عبادت]] و آثار و نشانه سجده‌های بسیار، مفید چون [[گیاه]]، هماره در حال [[رشد]] و [[جوانی]]، [[استحکام]] داخلی، [[استواری]] بیرونی، موجب [[شادمانی]] [[خداوند]] و [[پیامبر]]{{صل}} به عنوان کشاورز و زارع، موجب [[خشم]] [[دشمنان]].

در [[تفسیر]] [[مجمع‌البیان]] در ذیل [[آیه]] آمده است: در [[آیه شریفه]] خدای فرزانه در قالب این مثال به [[وصف پیامبر]] و ایمان‏آوردگان پرداخته که منظور از کِشت و [[زراعت]]، وجود گرانمایه پیامبر است و جوانه‏ها [[یاران فداکار]] و پراخلاص آن حضرت که بر گرد [[خورشید]] وجود او هستند. آنان در آغاز [[طلوع اسلام]] [[ناتوان]] و بی‏یار و [[یاور]] بودند، همان‌گونه که هر نهال و زراعتی در آغاز [[ضعیف]] است و آنگاه بتدریج قوت و توان می‏یابد و رشد می‏‌کند، [[مردم]] توحیدگرا و با [[ایمان]] نیز دست [[یاری]] بر دست یکدیگر نهادند و رفته رفته با ایمان و [[اخلاص]] و [[خودسازی]] و [[تقوا]] و [[دانش]] و [[بینش]] و [[مدیریت]] درست، به قدرتی شکست‏ناپذیر تبدیل شده و بر [[کارها]] [[تسلط]] یافتند.