فیء: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = شأن اقتصادی معصوم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فیء در قرآن]] - [[فیء در حقوق اسلامی]] - [[فیء در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = شأن اقتصادی معصوم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فیء در قرآن]] - [[فیء در حدیث]] - [[فیء در حقوق اسلامی]] - [[فیء در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = }} | ||
'''«فیء»''' به معنای رجوع و بازگشت سایه، به بخشی از [[انفال]] گفته میشود که بدون [[رنج]] و زحمت، در [[اختیار]] [[جامعه اسلامی]] قرار گیرد. فیء از اموال دولت اسلامی و [[بیت المال]] محسوب میشود و برای تأمین [[زندگی]] اقشار آسیبپذیر [[اجتماعی]] و در [[راه خدا]] [[مصرف]] میشود. فیء در [[اسلام]]، از زمان [[یهودیان]] "[[بنی نضیر]]" و بیرون رفتن آنها از [[مدینه]] آغاز شده است و یکی از مصادیق انفال محسوب میشود. | '''«فیء»''' به معنای رجوع و بازگشت سایه، به بخشی از [[انفال]] گفته میشود که بدون [[رنج]] و زحمت، در [[اختیار]] [[جامعه اسلامی]] قرار گیرد. فیء از اموال دولت اسلامی و [[بیت المال]] محسوب میشود و برای تأمین [[زندگی]] اقشار آسیبپذیر [[اجتماعی]] و در [[راه خدا]] [[مصرف]] میشود. فیء در [[اسلام]]، از زمان [[یهودیان]] "[[بنی نضیر]]" و بیرون رفتن آنها از [[مدینه]] آغاز شده است و یکی از مصادیق انفال محسوب میشود. | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
# یک دهمی که از تاجران [[اهل کتاب]] و غیر مسلمان گرفته میشده<ref>ماوردی، أحکام السلطانیه، ص۱۲۶؛ ابو یعلی، أحکام السلطانیه، ص۱۳۶.</ref>. | # یک دهمی که از تاجران [[اهل کتاب]] و غیر مسلمان گرفته میشده<ref>ماوردی، أحکام السلطانیه، ص۱۲۶؛ ابو یعلی، أحکام السلطانیه، ص۱۳۶.</ref>. | ||
فقهای شیعه فیء را اموالی دانستهاند که بدون جنگ از مشرکان به مسلمانان برسد و اموال خراجی را در بحث [[غنائم]] این گونه تفکیک کردهاند که: آنچه از غنائم در محدوده [[سپاه]] و درگیری است، میان جنگجویان تقسیم میشود؛ اما آنچه بیرون از محدوده سپاه است از [[زمینها]] و [[املاک]]، فیء همه مسلمانان میباشد؛ چه حاضران و چه غایبان و چه کسانی که در [[آینده]] میآیند<ref>طوسی، نهایه، ص۲۹۴.</ref>. علی{{ع}} در روایتی بر این نکته تأکید مینماید که [[املاک]] و زمینهای [[اهل ذمه]]، فیء [[مسلمانان]] است: «از ملکها ([[منزل]]) و زمینهای اهل ذمه چیزی مخر؛ زیرا فیء مسلمانان است»<ref>{{متن حدیث|لَا تَشْتَرِ مِنْ عَقَارِ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ لَا مِنْ أَرْضِهِمْ شَيْئاً لِأَنَّهُ فَيْءُ الْمُسْلِمِينَ}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۱، ص۱۲۴ و ج۱۳، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، | فقهای شیعه فیء را اموالی دانستهاند که بدون جنگ از مشرکان به مسلمانان برسد و اموال خراجی را در بحث [[غنائم]] این گونه تفکیک کردهاند که: آنچه از غنائم در محدوده [[سپاه]] و درگیری است، میان جنگجویان تقسیم میشود؛ اما آنچه بیرون از محدوده سپاه است از [[زمینها]] و [[املاک]]، فیء همه مسلمانان میباشد؛ چه حاضران و چه غایبان و چه کسانی که در [[آینده]] میآیند<ref>طوسی، نهایه، ص۲۹۴.</ref>. علی{{ع}} در روایتی بر این نکته تأکید مینماید که [[املاک]] و زمینهای [[اهل ذمه]]، فیء [[مسلمانان]] است: «از ملکها ([[منزل]]) و زمینهای اهل ذمه چیزی مخر؛ زیرا فیء مسلمانان است»<ref>{{متن حدیث|لَا تَشْتَرِ مِنْ عَقَارِ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ لَا مِنْ أَرْضِهِمْ شَيْئاً لِأَنَّهُ فَيْءُ الْمُسْلِمِينَ}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۱، ص۱۲۴ و ج۱۳، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۳ (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۳]]، ص ۵۷۴ - ۵۷۶.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||