←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
باز در جای دیگر میفرماید: ای [[نور]] روشناییها و ای تدبرکننده کارها... برای من و پیروانم در سختیها گشایشی قرار بده و از غمها و اندوهها راه نجاتی فراهم ساز... خداوندا وعدههایی که به من دادهای تحقق بخش... و [[فرج]] مرا زودتر برسان و به [[قدرت]] و نصرتت [[فتح]] بزرگ را نصیب گردان<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>. | باز در جای دیگر میفرماید: ای [[نور]] روشناییها و ای تدبرکننده کارها... برای من و پیروانم در سختیها گشایشی قرار بده و از غمها و اندوهها راه نجاتی فراهم ساز... خداوندا وعدههایی که به من دادهای تحقق بخش... و [[فرج]] مرا زودتر برسان و به [[قدرت]] و نصرتت [[فتح]] بزرگ را نصیب گردان<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>. | ||
نتیجه آنکه: از دید [[روایات]] در [[جامعه اسلامی]] عصر [[غیبت]]، هم [[امام]] و هم [[امت]]، هردو منتظرند. [[امت]] در [[انتظار]] [[امام]] خود است و میخواهد هرچه زودتر او از پس پرده [[غیب]] به درآید و راه [[نجات]] از نابسامانیها را به [[انسان]] بیاموزد و [[امام]] نیز در حال [[انتظار]] به سر میبرد، تا اجازه ظهورش فرارسد، تا [[انقلاب]] حیاتبخش خود را آغاز کند و به آرمانهای [[انبیا]] و [[اولیاء]] که [[ستمگران]] مانع تحقق آنها در طول [[تاریخ]] [[بشریت]] شدهاند، جامه عمل بپوشانند<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۶۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۸.</ref>. | نتیجه آنکه: از دید [[روایات]] در [[جامعه اسلامی]] عصر [[غیبت]]، هم [[امام]] و هم [[امت]]، هردو منتظرند. [[امت]] در [[انتظار]] [[امام]] خود است و میخواهد هرچه زودتر او از پس پرده [[غیب]] به درآید و راه [[نجات]] از نابسامانیها را به [[انسان]] بیاموزد و [[امام]] نیز در حال [[انتظار]] به سر میبرد، تا اجازه ظهورش فرارسد، تا [[انقلاب]] حیاتبخش خود را آغاز کند و به آرمانهای [[انبیا]] و [[اولیاء]] که [[ستمگران]] مانع تحقق آنها در طول [[تاریخ]] [[بشریت]] شدهاند، جامه عمل بپوشانند<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۸.</ref> | ||
== [[منتظران حقیقی]] == | |||
در [[روایات]]، [[استقامت در دین]]، [[پارسایی]] و [[تخلق]] به [[مکارم اخلاق]] از [[ویژگیهای منتظران]] [[حقیقی]] شمرده شده است. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در [[تجلیل]] از [[مقام]] شامخ منتظران حقیقی خطاب به [[صحابه]] فرمود: "شما [[اصحاب]] من هستید، لکن [[برادران]] من مردمی هستند که در [[آخر الزمان]] میآیند." آنگاه در مقام توصیف اوج [[مجاهدت]] و تدین ایشان میفرماید: هریک از ایشان، بیش از [کسی که بر زجر] پوست کندن درخت خار با دست خالی در شب تاریک یا نگهداری [[آتش]] سوزان چوب درخت تاغ در [[کف دست]] [[[صبر]] میکند]، در [[دینداری]] خود [[استقامت]] میورزد. به [[راستی]] که آنان چراغهای [[هدایت]] در شبهای ظلمانی هستند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۱۲۴.</ref>. | |||
[[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} نیز فرمود: "هرکس بخواهد در شمار منتظران حقیقی آن [[عدل]] [[منتظر]] باشد، باید پارسایی پیشه کند و متخلق به مکارم اخلاق گردد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۱۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۰۰.</ref> | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||