جامعیت علم امام: تفاوت میان نسخهها
←احاطه امام بر علوم و معارف غیر دینی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
از مجموع روایات یاد شده میتوان نتیجه گرفت که [[ائمه]] {{عم}} به عنوان [[حجتهای خداوند]] و جانشنیان [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[مفسران]] اصلی [[قرآن کریم]] بودهاند که تفسیرشان بر [[علم الهی]] آنان مبتنی بوده است<ref>[[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه (پایاننامه)|قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه]].</ref>. | از مجموع روایات یاد شده میتوان نتیجه گرفت که [[ائمه]] {{عم}} به عنوان [[حجتهای خداوند]] و جانشنیان [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[مفسران]] اصلی [[قرآن کریم]] بودهاند که تفسیرشان بر [[علم الهی]] آنان مبتنی بوده است<ref>[[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه (پایاننامه)|قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه]].</ref>. | ||
== | == احاطه امام بر علوم و معارف غیر دینی == | ||
{{اصلی|احاطه امام بر علوم و معارف غیر دینی}} | |||
اگر [[دین]] را مجموعهای از [[عقاید]]، [[احکام]] و [[اخلاق]] بدانیم که برای [[سعادت بشر]] تنظیم و فرستاده شده است، [[علوم دینی]] نیز در همین محدوده ـ یعنی [[عقاید]]، [[احکام]] و [[اخلاق]] ـ هستند. بر اساس [[روایات]]، [[حجت الله]] کسی است که [[قلمرو علم]] او محدود به [[علم]] [[دین]] و [[شریعت]] نمیشود. البته [[علم]] به غیر [[شریعت]] گسترهای فراوان دارد که در جای خود باید دامنه آن تعیین شود. بیاناتی از برخی [[امامان]] راجع به [[حقیقت]] مقام [[حجت]] اللهی وجود دارد که رابطه میان دامنه [[علم]] آنها بر موجودات را نشان میدهد. این [[روایات]] دست کم مستفیضاند و مجموع آنها [[انسان]] را به [[اطمینان]] نسبت به صدور آنها از [[امام]] {{ع}} نزدیک میکند؛ افزون بر آنکه برخی از آنها به طور مستقل نیز سندی محکم دارند. برای مثال در روایتی صحیح، [[امام صادق]] {{ع}} از [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} [[نقل]] میکند که فرمود: “همانا برای [[خداوند]] دو [[شهر]] است؛ یکی در [[مشرق]] و دیگری در [[مغرب]]... بر هر کدام از آنها هزار هزار در است و در هر کدام از آنها هفتاد هزار هزار زبان است که هر کدام به زبانی سخن میگوید که با زبان دیگری متفاوت است و من تمام زبانها را میشناسم و آنچه در آن دو [[شهر]] و میان آنهاست، میدانم و بر آنها حجتی جز من و برادرم [[حسین]] {{ع}} نیست”<ref>{{متن حدیث|إِنَّ لِلَّهِ مَدِينَتَيْنِ إِحْدَاهُمَا بِالْمَشْرِقِ وَ الْأُخْرَى بِالْمَغْرِبِ عَلَيْهِمَا سُورَانِ مِنْ حَدِيدٍ وَ عَلَى كُلِّ مَدِينَةٍ أَلْفُ أَلْفِ مِصْرَاعٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ فِيهَا سَبْعُونَ أَلْفَ أَلْفِ لُغَةٍ يَتَكَلَّمُ كُلٌّ لُغَةً بِخِلَافِ لُغَةِ صَاحِبِهِ وَ أَنَا أَعْرِفُ جَمِيعَ اللُّغَاتِ وَ مَا فِيهِمَا وَ مَا بَيْنَهُمَا وَ مَا عَلَيْهَا حُجَّةٌ غَيْرِي وَ الْحُسَيْنُ أَخِي}}، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۲.</ref>. از این [[روایت]] رابطه میان مقام حجت اللهی و [[علم]] متصدی این منصب روشن میشود؛ بدین ترتیب که چون [[امام]] [[حجت]] خداست، [[آگاه]] به زبان کسانی است که او [[حجت خدا]] بر آنهاست<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۲۷۱.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||