زمینه‌های قیام امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

معاویه در کمال [[گستاخی]] و بی‌پروایی به [[حق]] و بی‌حرمتی به [[ارزش‌های انسانی]] به [[امام حسین]] {{ع}} گفت: ای [[ابا عبد الله]]! تو خوب می‌دانی که ما [[پیروان]] پدرت را از دم تیغ گذرانده، آنان را [[حنوط]] کردیم و [[کفن]] نموده و بر جنازه‌هایشان [[نماز]] خواندیم و به [[خاک]] سپردیم<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰۶.</ref>. امام حسین {{ع}} در برابر این همه [[ظلم و ستم]] دست بسته نماند. وی با معاویه به [[احتجاج]] پرداخت و سپس بر فرزند فاسقش شورید زیرا برای نجات [[امت مسلمان]] از چنین [[ستم]] و بیدادی بزرگ، احتجاج و [[پند]] و [[موعظه]] سودی نمی‌بخشید<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۱۸۸.</ref>.

{{همچنین|فساد بنی امیه}}

==== [[فساد سیاسی]] و [[فساد اداری|اداری]] ====