ربا: تفاوت میان نسخه‌ها

قرآن کریم ربا را [[حرام]] می‌داند و اصرار بر رباخواری را [[جنگ]] با [[خدا]] نامیده است<ref>سوره بقره، آیه ۲۷۸ ـ ۲۷۹.</ref>. [[روایات]] نیز در حرمت ربا فراوان است<ref>کلینی، الکافی، ۵/۱۴۴–۱۴۷؛ حر عاملی، تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعه، ۱۸/۱۱۷–۱۲۵.</ref>. در برخی از روایات، [[ربا]] پلیدترین کسب<ref>کلینی، الکافی، ۵/۱۴۷.</ref> و از سخت‌ترین نگرانی‌های [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[آینده]] [[امت]] معرفی شده است<ref>کلینی، الکافی، ۵/۱۲۴.</ref>. [[حرام]] بودن ربا از مسلّمات [[شریعت اسلامی]] و از [[ضروریات دین]] [[اسلام]] است و فقهای شیعه و [[سنی]] تردیدی در [[حرمت]] آن ندارند<ref> نجفی، جواهر الکلام، ۲۳/۳۳۲؛ امام‌ خمینی، تحریر الوسیله، ۱/۵۱۰.</ref>. فقهای معاصر نیز [[احکام]] ربا را بررسی کرده‌اند<ref>برای نمونه صدر، البنک الربوی؛ حلی، حسین، بحوث فقهیه؛ خویی، منهاج الصالحین، ۱/۴۰۶–۴۲۰؛ تبریزی، صراط النجاة، ۱۰/۲۴۹–۲۶۸؛ مکارم شیرازی، الربا و البنک الاسلامی.</ref>.<ref>[[فرج‌الله میرعرب|میرعرب، فرج‌الله]]، [[ربا - میرعرب (مقاله)| مقاله «ربا»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۵]]، ص۵۲۸ ـ ۵۳۷.</ref>