مواجهه: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

== صورت‌های مواجهه با [[پیامبر]] ==

#{{متن قرآن|وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ}}<ref>«و هرگاه با کسانی که ایمان آورده‌اند دیدار کنند می‌گویند ایمان آورده‌ایم و چون با شیطان‌های خود تنها شوند می‌گویند ما با شماییم، ما تنها (مؤمنان را) ریشخند می‌کنیم» سوره بقره، آیه ۱۴.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن|وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا}} این هم خاصیت [[نفسانی]] [[مردم]] [[خودپسند]] و [[مغرور]] و اشراف‌منشان است که دیگر [[مردم]] به خصوص [[مؤمنان]] [[حق‌جو]] را مسخره می‌نمایند و وسیله [[تفریح]] و مجلس آرایی خود قرار می‌دهند، و بازیگرانی هستند که [[تغییر]] چهره می‌دهند، در هر [[ملاقات]] با [[مؤمنین]] قیافه [[ایمان]] نشان می‌دهند با آن‌که در پشت قیافه ایمانی‌شان نفس [[شیطانی]] نهفته است و پیوسته مجذوب همان [[خوی]] [[نفسانی]] خوداند {{متن قرآن|خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ}} کلمات {{متن قرآن|خَلَوْا}}، و {{متن قرآن|إِلَى}}، و اضافه [[شیاطین]]، [[باطن]] [[شیطانی]] و جذب آنها را به آن سوی می‌رساند، و [[استهزاء]] و مسخره نمودن [[حق]] از آثار همین نفس [[شیطانی]] است که منظورش همان سبک نمودن و بی‌ارج نشان دادن [[انسان]] ارجمند در نظر [[خدا]] است، فرق [[استهزاء]] و [[خدعه]] که هر دو را [[قرآن]] از [[صفات]] [[منافقین]] شمرده این است که مقصود [[استهزاء]] کننده تنها سبک نمودن است ولی [[فریبنده]] می‌خواهد بفریبد تا به مقصود دیگر برسد<ref>پرتوی از قرآن، ج۱، ص۷۸.</ref>.

## وی فردی تندخو و [[خشن]] و بی‌اصل و [[نسب]] است: {{متن قرآن|عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ}}؛

## تکیه بر [[مال]] و پسران دارند: {{متن قرآن|أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ}}؛

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

{{پانویس}}