←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مذحج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بنیالضباب - که آن را هم با کسر ضاد و هم با فتح آن قرائت کردهاند - <ref>ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة ان...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
بنیالضباب - که آن را هم با کسر ضاد و هم با فتح آن قرائت کردهاند - <ref>ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۵۸.</ref>، در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۳.</ref> و از شاخههای [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنیحارث بن کعباند، که [[نسب]] از | بنیالضباب - که آن را هم با کسر ضاد و هم با فتح آن قرائت کردهاند - <ref>ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۵۸.</ref>، در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۶۳.</ref> و از شاخههای [[قبیله]] بزرگ [[مذحج]] و بنیحارث بن کعباند، که [[نسب]] از سلمة (ضباب) بن حارث بن ربیعة بن کعب بن حارث بن کعب میبرند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۸۶؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۱۷.</ref>. ضباب فرزندانی به نامهای سلمه، مالک و [[ربیعه]] داشت. [[مازن]] معروف به «غیض البأس»، سفیان، مرسوع و [[حزن]] را از [[فرزندان]] سلمة بن ضباب گفتهاند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. از [[سفیان بن سلمه]] هم، [[درید]] و [[معاویه]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۸۶.</ref>. از [[مرسوع بن سلمة بن ضباب هم أسماء]]، [[طائف]] و روقاء به [[دنیا]] آمدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۸۶.</ref>. مالک بن ضباب هم، پسرانی به نام سفیان و شدّاد داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۸۷.</ref>. برخی منابع، از «بنیالنار» به عنوان یکی از شاخههای بزرگ این [[طایفه]] یاد کردهاند<ref>ابنحبیب، المحبر، ص۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۹۲؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref>. | ||
از [[تاریخ]] این طایفه جز آنچه که در ذیل شرح حال برخی از شخصیتهای بنام این [[قوم]] آمده، اطلاعی در دست نیست. از مهمترین شخصیتهای بنیضباب که نامش در تاریخ ماندگار شده است، هانی بن یزید بن نهیک بن درید بن سفیان بن ضباب ملقب به «[[اعور]]»<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۷۸.</ref> است. وی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} و از [[راویان احادیث]] ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۳، ص۶۸-۶۹، المزی، تهذیب الکمال، ج۳۰، ص۱۴۶-۱۴۷.</ref>. هانی بن یزید از [[حکام]] [[عرب]] در [[جاهلیت]] بود؛ از اینرو، او را در گذشته، «[[ابوحکم]]» میگفتند. در وفدی که هانی نزد [[پیامبر]]{{صل}} انجام داد، حضرت، او را به «[[ابوشریح]]» مکنی ساخت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۷.</ref>. وی از آن پس، در تمامی جنگهای حضرت شرکت کرد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۶.</ref>. پیامبر{{صل}}، مکتوبی برای بنیضباب نوشت و به شرط گزاردن [[نماز]] و [[پرداخت زکات]] و [[فرمانبرداری از خدا]] و [[رسول]] او و جدایی از مشرکان، مواضعی را به ایشان واگذار کردند<ref>ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۶۷.</ref>. | از [[تاریخ]] این طایفه جز آنچه که در ذیل شرح حال برخی از شخصیتهای بنام این [[قوم]] آمده، اطلاعی در دست نیست. از مهمترین شخصیتهای بنیضباب که نامش در تاریخ ماندگار شده است، هانی بن یزید بن نهیک بن درید بن سفیان بن ضباب ملقب به «[[اعور]]»<ref>عوتبی صحاری، الانساب، ج۱، ص۳۷۸.</ref> است. وی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} و از [[راویان احادیث]] ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۳، ص۶۸-۶۹، المزی، تهذیب الکمال، ج۳۰، ص۱۴۶-۱۴۷.</ref>. هانی بن یزید از [[حکام]] [[عرب]] در [[جاهلیت]] بود؛ از اینرو، او را در گذشته، «[[ابوحکم]]» میگفتند. در وفدی که هانی نزد [[پیامبر]]{{صل}} انجام داد، حضرت، او را به «[[ابوشریح]]» مکنی ساخت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۷.</ref>. وی از آن پس، در تمامی جنگهای حضرت شرکت کرد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۳۶.</ref>. پیامبر{{صل}}، مکتوبی برای بنیضباب نوشت و به شرط گزاردن [[نماز]] و [[پرداخت زکات]] و [[فرمانبرداری از خدا]] و [[رسول]] او و جدایی از مشرکان، مواضعی را به ایشان واگذار کردند<ref>ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۶۷.</ref>. | ||