اقتصاد مقاومتی: تفاوت میان نسخه‌ها

اقتصاد مقاومتی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۱

۲ بایت حذف‌شده ، ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴

جز

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش

@@ خط ۶۵: / خط ۶۵: @@
 از جمله ابزارهایی که در جنگ روانی [[اقتصادی]] به کار گرفته می‌‌شود، [[احتکار]] است. احتکار در لغت از ریشه حکر گرفته شده که به معنای [[ظلم]]، [[عسر]]، [[سوء]] [[معاشرت]] آمده است. از نظر حقوقی احتکار، عبارت است از این که کسی کالای مورد احتیاج و ضروری [[عامه]] را زیاد از [[مصرف]] خود داشته و برای جلوگیری از فروش به [[دولت]] یا [[مردم]] پنهان کند.
-شکّی نیست که احتکار اگر به قصد اضرار به [[مسلمانان]] و یا موجب اختلال در [[نظام]] زندگی اجتماعی آنان شود [[حرام]] است.<ref>نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸۱</ref> البته این [[حرمت]] نه به عنوان احتکار، بلکه به عنوان ثانوی که همان حرمت اضرار به مسلمانان یا حرمت ایجاد اختلال در نظام زندگی آنان است. از این جهت فرقی در حرمت بین موارد احتکار مواد غذایی چون گندم، جو، خرما، کشمش و روغن و غیر آن نیست؛ پس حرمت احتکار شامل هر نوع [[حبس]] کردن موادّ غذایی و غیر غذایی از چیزهایی می‌‌شود که در [[زندگی]] به آن احتیاج است را می‌تواند؛ لیکن سخن از احتکار در جایی است که موادّ غذایی مذکور به قصد گران شدن قیمت آنها در عین نیاز داشتن مردم بدون رسیدن به حدّ [[اضطرار]] [[انبار]] شود که در حرمت و [[کراهت]] این عمل [[اختلاف]] است<ref>سبزواری، سید عبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۶، ص۳۲.</ref>.
+شکّی نیست که احتکار اگر به قصد اضرار به [[مسلمانان]] و یا موجب اختلال در [[نظام]] زندگی اجتماعی آنان شود [[حرام]] است.<ref>نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸۱</ref> البته این [[حرمت]] نه به عنوان احتکار، بلکه به عنوان ثانوی که همان حرمت اضرار به مسلمانان یا حرمت ایجاد اختلال در نظام زندگی آنان است. از این جهت فرقی در حرمت بین موارد احتکار مواد غذایی چون گندم، جو، خرما، کشمش و روغن و غیر آن نیست؛ پس حرمت احتکار شامل هر نوع [[حبس]] کردن موادّ غذایی و غیر غذایی از چیزهایی می‌‌شود که در [[زندگی]] به آن احتیاج است را می‌تواند؛ لکن سخن از احتکار در جایی است که موادّ غذایی مذکور به قصد گران شدن قیمت آنها در عین نیاز داشتن مردم بدون رسیدن به حدّ [[اضطرار]] [[انبار]] شود که در حرمت و [[کراهت]] این عمل [[اختلاف]] است<ref>سبزواری، سید عبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۶، ص۳۲.</ref>.
 بر همین اساس باید گفت احتکار سکه و ارزهای خارجی برای افزایش یا ایجاد [[زیان]] اقتصادی به مردم حرام و [[گناه]] است. البته اگر این احتکار به [[فساد اقتصادی]] و [[بحران]] در آن بیانجامد به عنوان [[مفسد فی الارض]] نه تنها گناه و [[جرم]] بلکه از [[گناهان]] و جرم‌های بزرگ است؛ زیرا چنین فسادهایی اساس و ستون‌های اساسی [[اجتماع]] را [[تهدید]] می‌‌کند و خطری است که موجب مشروعیت‌زدایی از [[نظام سیاسی]] ولایی و [[مقبولیت]] آن می‌‌شود.