امام علی در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←منابع
جز (جایگزینی متن - 'دست' به 'دست') |
(←منابع) |
||
| خط ۱۲۳: | خط ۱۲۳: | ||
بدینسان امام علی{{ع}} در دو میدان به [[نبرد]] برخاست، میدانی بر [[ضد]] تجزیه [[سیاسی]] و میدانی بر ضدّ [[انحراف]] داخلی در [[جامعه اسلامی]]، با همه مشکلاتی که برای آن بزرگ [[مرد]] [[تاریخ]] پیش آمد، او هرگز از [[مسیر حق]] [[منحرف]] نشد و تا پایان [[عمر]] بر طریق [[قرآن]] و [[سنت]] [[رسول گرامی اسلام]] [[پایدار]] و [[استوار]] باقی ماند تا آن دم که در صبحگاه نوزدهم [[ماه رمضان]] [[سال چهلم]] [[هجرت]] در [[مسجد کوفه]] به [[خون]] خویش در غلتید و در صبحگاه [[روز]] بیست و یکم [[رمضان]] به [[لقای الهی]] نائل آمد. و خود نیز فرمود: {{متن حدیث|وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ}}، «به [[خدا]] [[سوگند]]، پسر [[ابوطالب]] به [[مرگ]] از [[کودک شیرخوار]] به پستان مادرش مأنوستر است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[علی بن ابی طالب - کوشا (مقاله)|مقاله «علی بن ابی طالب»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۹۴۰ ـ ۹۴۳.</ref> | بدینسان امام علی{{ع}} در دو میدان به [[نبرد]] برخاست، میدانی بر [[ضد]] تجزیه [[سیاسی]] و میدانی بر ضدّ [[انحراف]] داخلی در [[جامعه اسلامی]]، با همه مشکلاتی که برای آن بزرگ [[مرد]] [[تاریخ]] پیش آمد، او هرگز از [[مسیر حق]] [[منحرف]] نشد و تا پایان [[عمر]] بر طریق [[قرآن]] و [[سنت]] [[رسول گرامی اسلام]] [[پایدار]] و [[استوار]] باقی ماند تا آن دم که در صبحگاه نوزدهم [[ماه رمضان]] [[سال چهلم]] [[هجرت]] در [[مسجد کوفه]] به [[خون]] خویش در غلتید و در صبحگاه [[روز]] بیست و یکم [[رمضان]] به [[لقای الهی]] نائل آمد. و خود نیز فرمود: {{متن حدیث|وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ}}، «به [[خدا]] [[سوگند]]، پسر [[ابوطالب]] به [[مرگ]] از [[کودک شیرخوار]] به پستان مادرش مأنوستر است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[علی بن ابی طالب - کوشا (مقاله)|مقاله «علی بن ابی طالب»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۹۴۰ ـ ۹۴۳.</ref> | ||
==[[آیات]] درباره [[امام علی]]{{ع}}== | |||
===[[آیه انفاق]]=== | |||
{{متن قرآن|الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ}}<ref>«آنان که داراییهای خود را در شب و روز پنهان و آشکار میبخشند پاداششان نزد خداوند است و نه بیمی خواهند داشت و نه اندوهگین میگردند» سوره بقره، آیه ۲۷۴.</ref>. | |||
[[عبدالوهاب بن مجاهد]] از [[ابن عباس]] چنین [[روایت]] میکند: [[آیه]] اتفاق درباره علی{{ع}} نازل شده است؛ او چهار درهم داشت که یکی را در شب اتفاق کرد، یکی را در [[روز]]، یکی را در [[نهان]] و یکی را آشکار<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۶.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۰۴.</ref>. | |||
===آیه فروش [[جان]]=== | |||
{{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان میگذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref>. | |||
[[عبدالرحمان بن میمون]] به نقل از ابن عباس میگوید: | |||
[[رسول خدا]]{{صل}} در شبی که به سوی آن [[غار]] برون شد، علی را در بستر خود خوابانید. [[ابوبکر]] به دنبال [[پیامبر]] آمد و علی او را از خروج پیامبر [[آگاه]] کرد. ابوبکر در پی آن حضرت روان شد و [[قریشیان]] [[بیدار]] و پاسدار، علی را [به جای پیامبر] [[هدف]] خویش گرفته بودند. چون صبح شد، با [[شگفتی]] علی را فراروی خود دیدند. سپس آیه {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}} درباره او نازل شد. | |||
امام علی{{ع}} خود در این باره چنین سروده است: | |||
{{متن حدیث|وَقَيْتُ بِنَفْسِي خَيْرَ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى *** وَ أَكْرَمَ خَلْقٍ طَافَ بِالْبَيْتِ وَ الْحِجْرِ | |||
وَ بِتُّ أُرَاعِي مِنْهُمُ مَا يَنُوبُنِي *** وَ قَدْ صَبَّرْتُ نَفْسِي عَلَى الْقَتْلِ وَ الْأَسْرِ | |||
مُحَمَّدُ لَمَّا خَافَ أَنْ يَمْكُرُوا بِهِ *** فَنَجَّاهُ ذُو الطَّوْلِ الْعَظِيمِ مِنَ الْمَكْرِ | |||
وَ بَاتَ رَسُولُ اللَّهِ فِي الْغَارِ آمِناً *** فَمَا زَالَ فِي حِفْظِ الْإِلَهِ وَ فِي سَتْرِ}}<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۱، ص۳۳۰؛ حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۳؛ نسائی، احمد بن شعیب، خصائص علی بن ابی طالب، ص۶۱.</ref>؛ | |||
«با [[جان]] خود [[برترین]] راهوار در این سنگریزهها/ و گرامیترین [[آفریده]]، [[زایر]] [[بیت]] و حَجَر را [[پاسداری]] کردم/ خوابیدم و در و در حالی که دشمنانم را میپاییدم / خود را برای کشته شدن و [[اسارت]] آماده ساختم / زمانی که محمد{{صل}} از [[مکر]] آنها بر خود ترسید/ [[خداوند]] بخشایشگر عظیم، از این مکر نجاتش داد / آری، [[رسول خدا]]{{صل}} در آن [[غار]]، ایمن آسود/ و همواره در [[پناه]] [[خدا]] باقی ماند».<ref>[[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۰۴.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||