بنی حرب بن مظه: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[حرب بن مظه]] فرزندانی با اسامی علی، غنم، [[جدیله]]، کثیره و دوّه داشت که [[نسل]] او از طریق آنها انتشار یافت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۱. ابن کلبی به نقلی دوّه را از جرهم برشمرده است.</ref>. خاستگاه اصلی این [[قوم]] [[یمن]] بود و به نظر می‌رسد آنان این حضور را پس از [[اسلام]] نیز همچنان ادامه دادند<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۲.</ref>. از مهمترین وقایع و رخدادهایی که در آن، نامی از بنی حرب بن مظّه به میان آمده می‌توان از حضور [[عبد الجد بن ربیعة بن حجر]] در جمع هیأت اعزامی مذحج به [[مدینه]] نزد [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} یاد کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۲. نیز ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۰۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۳۱۶.</ref>. او و فرزندانش از رؤسای یمن به شمار می‌رفتند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۲. نیز ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۰۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۳۱۶.</ref>. از دیگر [[رجال]] و معاریف شهیر این قوم می‌توان به نام جرّاح بن عبداللّه بن جعار بن أفلح بن حارث بن دوّه – والی [[خراسان]]- اشاره کرد<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۰۱. ابن حزم از او با نام و نسب جراح بن عبدالله بن جعادرة بن افلح نام برده (ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۰۸) و ابن درید نسبش را جراح بن عبدالله بن جعادة بن افلح عنوان کرده است. (ابن درید، الاشتقاق، ص۴۰۶)</ref>. جرّاح بن عبدالله از [[امراء]] معروف [[دولت]] [[بنی امیه]] بود که سالیان متمادی به این دولت [[خدمت]] کرد. او در [[نبرد]] [[دیر الجماجم]] ([[سال ۸۲ هجری]]) به عنوان یکی از [[فرماندهان]] ارشد [[سپاه]] [[حجاج بن یوسف ثقفی]] در دفع شورش [[عبدالرحمن بن محمد بن اشعث]] حضور یافت<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۶، ص۳۵۰؛ ابن مسکویه، تجارب الامم، ج۲، ص۳۴۶. </ref> و پس از آن، وی در امر امارت و کارپردازی‌های [[دولت]] [[بنی امیه]]، خدمات ارزنده‌ای به آنان کرد. چندان که وی، در دوران [[خلافت]] [[پنج تن]] از [[خلفای اموی]] بعد از عبدالملک<ref>این خلفا به ترتیب عبارتند از: ولید بن عبدالملک (حک. ۸۶-۹۶)، سلیمان بن عبدالملک (حک. ۹۶-۹۹)، عمر بن عبدالعزیز (حک. ۹۹-۱۰۱)، یزید بن عبدالملک (حک. ۱۰۱-۱۰۵) و هشام بن عبدالملک (حک. ۱۰۵-۱۲۵).</ref> همواره [[حکمرانی]] مناطقی چون [[بصره]]<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۹۸. نیز ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۵۲۳؛ سمعانی، الانساب، ج۴، ص۲۰۳.</ref>، [[خراسان]]<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۰۵؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۶، ص۵۶۲. نیز ر.ک: ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۷۲، ص۵۶؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۵۲۳.</ref> و ارمنیه<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۱۱-۲۱۷؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۸، ص۳۶۹؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۷، ص۶۷.</ref> را بر عهده داشت و فتوحاتی را برای آنان در منطقه ارمنیه و [[آذربایجان]] انجام داد<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۱۱-۲۱۷.</ref>، که فتح [[بلنجر]] در [[سال ۱۰۴ هجری]] از مهمترین آنهاست<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۷، ص۱۴.</ref>. سرانجام وی در حالی که بر سمت [[کارگزاری]] [[ولایت]] ارمنیه تکیه زده بود، در [[سال ۱۱۲ هجری]] در بلنجر به دست [[ترکان]] کشته شد<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۲۱؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۷، ص۷۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

{{قبایل عرب}}

[[رده:مذحج]]

[[رده:بنی‌سعدالعشیره]]