←توهم تعارض برخی آیات با عصمت حضرت ایوب{{ع}}
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
{{جعبه نقل قول| عنوان =| نقلقول ={{وسطچین}}'''[[آیا آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت میکند؟ (پرسش)| آیا آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت میکند؟]]'''{{پایان}} | {{جعبه نقل قول| عنوان =| نقلقول ={{وسطچین}}'''[[آیا آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت میکند؟ (پرسش)| آیا آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت میکند؟]]'''{{پایان}} | ||
|تاریخ بایگانی| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)|(پرسمان عصمت)]]</small>| تراز = راست| عرض = ۱۰۰px| اندازه خط = ۱۳px|رنگ پسزمینه=#F8FBF9| گیومه نقلقول =| تراز منبع = وسط}} | |تاریخ بایگانی| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)|(پرسمان عصمت)]]</small>| تراز = راست| عرض = ۱۰۰px| اندازه خط = ۱۳px|رنگ پسزمینه=#F8FBF9| گیومه نقلقول =| تراز منبع = وسط}} | ||
برخی تصور کردهاند که آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت دارد. چه اینکه میفرماید: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ}}<ref>«و یاد کن از بنده ما ایّوب هنگامی که به درگاه خدای خود عرض کرد: (پروردگارا) شیطان مرا سخت رنج و عذاب رسانیده (تو از کرم نجاتم بخش)» سوره ص، آیه ۴۱</ref>. در این [[آیه]] از مس و [[تسلط]] [[شیطان]] بر آن حضرت و گرفتار شدن او به دست | برخی تصور کردهاند که آیه ۴۱ سوره ص بر عدم عصمت حضرت ایوب دلالت دارد. چه اینکه میفرماید: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ}}<ref>«و یاد کن از بنده ما ایّوب هنگامی که به درگاه خدای خود عرض کرد: (پروردگارا) شیطان مرا سخت رنج و عذاب رسانیده (تو از کرم نجاتم بخش)» سوره ص، آیه ۴۱</ref>. در این [[آیه]] از مس و [[تسلط]] [[شیطان]] بر آن حضرت و گرفتار شدن او به دست شیطان [[سخن]] به میان آمده است و روشن است که ظاهر چنین اموری حاکی از [[لغزش]] آن حضرت است و لغزش با [[عصمت]] ناسازگار است<ref>[[جعفر انواری|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)|نور عصمت بر سیمای نبوت]]، ص ۲۵۵.</ref>. | ||
'''پاسخ: تأثیر [[شیطان]] در گرفتاری [[پیامبران]]؛ بیارتباط با [[لغزش]] در ایشان''': با نگاه به [[آیات]] بعدی، به دست میآید که منظور [[حضرت ایوب]] {{ع}} از «[[نصب]] و [[عذاب]]»، همان [[بیماری]] و سختیهایی است که بدن و [[خانواده]] او را فراگرفته بودند و از آن رو که شیطان در این «نصب و عذاب» نقش مؤثری ایفا کرده، این امور به او [[اسناد]] داده شده است. همچنین از آنجا که سببهای مادی در طول هم قرار دارند، میتوان هر حادثه طبیعی را به هر کدام از این سببها مستند ساخت و دلیلی نداریم که این سان اثرگذاری در [[انسان]]، ناممکن باشد. با صرف نظر از [[روایات]]، این احتمال تقویت میگردد که منظور از نسبت دادن این کار به شیطان، این است که او با وسوسههای خود بر آن شد تا [[مردم]] را از همراه شدن با آن حضرت بازدارد و چنین وانمود کند که اگر آن حضرت، [[پیامبر]] بود، هرگز این چنین از هر سو با [[گرفتاریها]] روبهرو نمیشد. | '''پاسخ: تأثیر [[شیطان]] در گرفتاری [[پیامبران]]؛ بیارتباط با [[لغزش]] در ایشان''': با نگاه به [[آیات]] بعدی، به دست میآید که منظور [[حضرت ایوب]] {{ع}} از «[[نصب]] و [[عذاب]]»، همان [[بیماری]] و سختیهایی است که بدن و [[خانواده]] او را فراگرفته بودند و از آن رو که شیطان در این «نصب و عذاب» نقش مؤثری ایفا کرده، این امور به او [[اسناد]] داده شده است. همچنین از آنجا که سببهای مادی در طول هم قرار دارند، میتوان هر حادثه طبیعی را به هر کدام از این سببها مستند ساخت و دلیلی نداریم که این سان اثرگذاری در [[انسان]]، ناممکن باشد. با صرف نظر از [[روایات]]، این احتمال تقویت میگردد که منظور از نسبت دادن این کار به شیطان، این است که او با وسوسههای خود بر آن شد تا [[مردم]] را از همراه شدن با آن حضرت بازدارد و چنین وانمود کند که اگر آن حضرت، [[پیامبر]] بود، هرگز این چنین از هر سو با [[گرفتاریها]] روبهرو نمیشد. | ||