فتح المبین: تفاوت میان نسخهها
←نکات
(←مقدمه) |
(←نکات) |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
# [[صداقت]] و [[خلوص]] [[مؤمنان]] در [[وفاداری]] به [[پیامبر]] زمینه فتح المبین و [[پیروزی]] نمایان آنان بر [[دشمنان]]: {{متن قرآن|لَقَدْ رَضِيَ الله عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}}؛ | # [[صداقت]] و [[خلوص]] [[مؤمنان]] در [[وفاداری]] به [[پیامبر]] زمینه فتح المبین و [[پیروزی]] نمایان آنان بر [[دشمنان]]: {{متن قرآن|لَقَدْ رَضِيَ الله عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}}؛ | ||
# رؤیای صادقانه [[پیامبر]] از ورود به [[مکّه]]، با حالت [[آرامش]]: {{متن قرآن|لَقَدْ صَدَقَ الله رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِنْ شَاءَ الله آمِنِينَ}}؛ | # رؤیای صادقانه [[پیامبر]] از ورود به [[مکّه]]، با حالت [[آرامش]]: {{متن قرآن|لَقَدْ صَدَقَ الله رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِنْ شَاءَ الله آمِنِينَ}}؛ | ||
# [[مسلمانان]] | # [[مسلمانان]] صدر اسلام [[مشتاق]] [[فتح]] [[مکّه]] و در [[انتظار]] [[نصرت]] و [[امدادهای الهی]]: {{متن قرآن|وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ الله وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ | ||
# [[فتح]] [[مکّه]] آرزوی دیرینه [[پیامبر]]: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ}} آنکه بر تو [[واجب]] کرده است که مطابق [[دستورات]] [[قرآن]] عمل کنی ترا به [[مکه]] بر میگرداند. این معنا از [[ابن عباس]] و [[مجاهد]] و جبائی است. بنابراین در [[آیه]]، دلالت است بر صحت [[نبوت]]؛ زیرا بدون، هیچ شرط و استثنایی خبر داده است که [[پیامبر خدا]] به [[مکه]] باز میگردد و همین طور هم شد<ref>ترجمه المیزان، ج۱۸، ص۲۴۴.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۴۷.</ref> | # [[فتح]] [[مکّه]] آرزوی دیرینه [[پیامبر]]: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ}} آنکه بر تو [[واجب]] کرده است که مطابق [[دستورات]] [[قرآن]] عمل کنی ترا به [[مکه]] بر میگرداند. این معنا از [[ابن عباس]] و [[مجاهد]] و جبائی است. بنابراین در [[آیه]]، دلالت است بر صحت [[نبوت]]؛ زیرا بدون، هیچ شرط و استثنایی خبر داده است که [[پیامبر خدا]] به [[مکه]] باز میگردد و همین طور هم شد<ref>ترجمه المیزان، ج۱۸، ص۲۴۴.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۴۷.</ref> | ||