سوره شوری در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = [[سوره شوری]]

چهل و دومین [[سوره]] [[قرآن]] و شصت و دومین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[وحی]] و مسائل مربوط به آن. این سوره را به این جهت «[[شوری]]» می‌نامند که این کلمه در [[آیه]] {{متن قرآن|وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«و آنان که (فراخوان) پروردگارشان را اجابت کرده‌اند و نماز را بر پا داشته‌اند و کارشان رایزنی میان همدیگر است و از آنچه روزیشان داده‌ایم می‌بخشند» سوره شوری، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است. نام دوم آن {{متن قرآن|حم عسق}}<ref>«حا، میم، عین، سین، قاف» سوره شوری، آیه ۱-۲.</ref> (حا. میم. عین. سین. قاف) است، چون با این [[حروف مقطعه]] آغاز گردیده است. و بیست و سومین سوره‌ای است که با حروف مقطعه شروع می‌شود و سومین سوره از سوره‌های «[[حامیمات]]» و یا «[[حوامیم]]» هفتگانه است. دارای ۵۳ آیه و ۸۶۰ کلمه است. از نظر حجم کمی بیش از یک [[حزب]] است.