سوره عادیات: تفاوت میان نسخهها
←مطالب سوره عادیات
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | ||
و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان | و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که جنگهای اسلامی در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از طرق [[شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی روایات [[اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذاتالسلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است. | ||
== ویژگیهای | == ویژگیهای سوره عادیات == | ||
# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد. | # یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد. | ||
# در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است. | # در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است. | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
[[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است. | [[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است. | ||
== مطالب | == مطالب سوره عادیات == | ||
# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و | # سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و تجلیل از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛ | ||
# ترسیم [[پیروزی]] | # ترسیم [[پیروزی]] سپاه اسلام به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذاتالسلاسل]]»؛ | ||
# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛ | # [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛ | ||
# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref> | # زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref> | ||