سوره عادیات: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | ||
و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان | و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که جنگهای اسلامی در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از طرق [[شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی روایات [[اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذاتالسلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است. | ||
== ویژگیهای [[سوره عادیات]] == | == ویژگیهای [[سوره عادیات]] == | ||