زیارتنامه: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۰۷۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۲۴: خط ۲۴:


در [[زیارت‌نامه‌ها]]، همراه با [[سلام]] و درودهایی که از زبان [[زائران]]، خطاب به شخص مورد [[زیارت]] گفته می‌شود، صفات و ویژگی‌های او و برخی [[خواسته‌ها]] و [[دعاها]] مطرح است. بهتر است هنگام [[زیارت]]، از زیارت‌نامه‌های منقول از [[ائمه]] و بزرگان [[دین]] استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از [[معارف دینی]] در قالب این متون مذهبی [[بیان]] شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۱۱.</ref>.
در [[زیارت‌نامه‌ها]]، همراه با [[سلام]] و درودهایی که از زبان [[زائران]]، خطاب به شخص مورد [[زیارت]] گفته می‌شود، صفات و ویژگی‌های او و برخی [[خواسته‌ها]] و [[دعاها]] مطرح است. بهتر است هنگام [[زیارت]]، از زیارت‌نامه‌های منقول از [[ائمه]] و بزرگان [[دین]] استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از [[معارف دینی]] در قالب این متون مذهبی [[بیان]] شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۱۱.</ref>.
== شاهد گرفتن بر ایمان ==
یکی از نکاتی که در مضمون [[زیارتنامه‌ها]] دیده می‌شود، [[شاهد]] گرفتن [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه]] {{عم}} بر این است که [[زائر]]، از نظر [[اعتقادات]] و [[توحید]] و [[نبوت]] و [[پذیرش]] [[امامت]] و [[ولایت]] و [[عقیده به رجعت]] و [[معاد]] و... در خطّ [[ائمه]] {{عم}} است و با آن [[دوست]] و با دشمنانشان [[دشمن]] است و آرزوی اینکه بر این [[باور]] و [[عقیده]] تا آخر بماند. این فراتر از بحث [[تولّی و تبرّی]] نسبت به آنان است، [[گواه]] گرفتن آنان بر این [[حقیقت]] و درخواست اینکه در روز [[نیاز]] هم [[شاهد]] باشند و [[گواهی]] دهند.
این استشهاد و [[گواه]] گیری، به [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هم خلاصه نمی‌شود. [[شاهد]] گرفتن [[خدا]]، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]] و عرشیان، سپس به [[ودیعت]] سپردن این [[باورها]] تا [[ذخیره]] [[آخرت]] باشد. در [[زیارت]] هفتم [[امام حسین]] {{ع}} آمده است: {{عربی|«وَاشْهِدُ اللهَ وَمَلائِکَتَهُ وَانْبِیاءَهُ وَرُسُلَهُ انّی بِکُمْ مُؤْمِنٌ وَبِایابِکُمْ، مُوقِنٌ»}}. [[خدا]] و [[فرشتگان]] و پیامبرانش را [[گواه]] می‌گیرم که من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت و [[رجعت]] شما [[یقین]] دارم.
در [[زیارت]] [[اربعین]] [[امام حسین|سیدالشهدا]] {{ع}} هم [[شهادت]] دادن به اینکه آن [[حضرت]]، [[ولیّ خدا]]، [[فرزند]] [[ولیّ خدا]] و پسر [[برگزیده]] خداست که به [[کرامت الهی]] نائل شده و به [[عهد الهی]] [[وفا]] کرده و در [[راه خدا]] به [[جهاد]] پرداخته است دیده می‌شود، هم [[شاهد]] گرفتن [[خداوند]] نسبت به اینکه [[زائر]]، با او [[دوست]] و با دشمنش [[دشمن]] است: {{عربی|«اللّهُمَّ انّی اشْهِدُکَ انّی وَلِیٌّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُ»}}. [[شاهد]] گرفتن آنان بر اینکه [[زائر]] به [[زیارت]] آمده، عرض ارادت و ابراز [[ولایت]] کرده و [[سلام]] داده و [[دوستدار]] این [[خاندان]] است، در این [[متون زیارتی]] دیده می‌شود. این نوعی [[ادای حق]] و [[انجام وظیفه]] است. در [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} است: {{عربی|«اکْتُبْ لی عِنْدَکَ میثاقاً وَعَهْداً انّی اتَیْتُکَ مُجَدِّداً الْمیثاقَ فَاشْهَدْ لی عِنْدَ رَبِّکَ انَّکَ انْتَ الشّاهِدُ»}}. نزد خودت برایم [[میثاق]] و عهدی بنویس و [[ثبت]] کن که من به زیارتت آمده ام و [[تجدید پیمان]] می‌کنم، نزد پروردگارت برای من [[گواهی]] بده، همانا تو [[گواهی]].
[[زیارت]]، [[وفای به عهد]] پیرو با پیشواست، با این [[شهادت]] دادن‌ها، خط حرکت [[سیاسی]] و [[زندگی اجتماعی]] [[زائر]] در مسیر [[ولایت]] [[ائمه]] {{عم}} تثبیت می‌شود، [[گواه]] گرفتن آنان بر این [[باور]] و [[عقیده]]، موجب [[رسوخ]] این صفات و حالات در [[روح]] [[زائر]] می‌شود و تأثیر تلقینی دارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۳۰، ۳۳۱.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش