آیه حکمت: تفاوت میان نسخه‌ها

انس بن مالك، [[خادم]] مخصوص پيامبر اكرم{{صل}} نقل مى‌كند كه آن حضرت خطاب به حضرت على{{ع}} فرمود: «تو بعد از من تبيين‌كننده و حل‌كننده [[اختلافات]] [[امّت]] من خواهى بود!»<ref>{{متن حدیث|انْتَ تَبينُ لِأُمَّتى ما اخْتَلَفُوا فيهِ بَعْدى‌}}؛ مستدرك الصّحيحين، جلد ۳، صفحه ۱۲۲ و كنز العمّال، جلد ۶، صفحه ۱۵۶. مرحوم تسترى در احقاق الحق، جلد ۶، صفحه ۵۲ و ۵۳ علاوه بر دو منبع فوق، از چهار كتاب ديگر اهل تسنّن نيز روايت مذكور را نقل كرده است.</ref>.

امام على{{ع}} بعد از [[رحلت]] پيامبر عالى‌قدر اسلام{{صل}}، به اين امر مهم (فرهنگ اسلام) پرداخت. آن حضرت ابتدا به جمع‌آورى قرآن پرداخت و [[سوگند]] خورد تا قرآن را ننويسد، رِدا بر دوش نيندازد و از [[خانه]] خارج نشود، مگر براى خواندن‌ [[نماز]]<ref>الاستيعاب، صفحه ۱۱۰۹ و احتجاج طبرسى، صفحه ۲۳۹.</ref>. سپس بر اساس آنچه را كه از [[ناسخ و منسوخ]]، محكم و [[متشابه]] و [[ظاهر و باطن قرآن]] از پيامبر اكرم{{صل}} آموخته بود به تعليم و تفسير آن پرداخت و شاگردان بزرگى چون [[امام حسن]] و [[امام]] حسين{{عم}} و [[ابن عبّاس]] و [[ابن مسعود]] و مانند آنها تربيت كرد، تا پاسخگوى تهاجمات فرهنگى و اشكالات اعتقادى [[دانشمندان]] كشورهاى فتح شده باشند، و نيازهاى فقهى و حقوقى حقوقدانان را برآورند، و اصول اعتقادى و مسائل فقهى و ديگر مسائل فرهنگى [[اسلام]] را به بهترين وجه به [[ملل]] [[تازه مسلمان]] تعليم دهند.