←امام على{{ع}} واضع علم نحو
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
با مراجعه به تفاسير، معلوم مىشود امام على{{ع}} پيشواى مفسّرين است، چنان كه سيوطى مىنويسد: «در ميان [[خلفا]] از همه بيشتر از علىّ بن أبي طالب روايت شده است»<ref>اتقان، نوع ۸۰، طبقات المفسّرين.</ref> و [[ابن عبّاس]] كه آن همه احاديث تفسيرى دارد از شاگردان [[امام]] على{{ع}} بوده است. هنگامى كه به او گفته شد: [[علم]] تو نسبت به علم پسر عمويت، چه مقدار است؟ گفت: مانند نسبت قطره بارانى در برابر اقيانوس!<ref>شرح نهج البلاغه ابن أبي الحديد، ج ۱، ص ۱۸ و ۱۹.</ref>. شاگردان تفسيرى امام على{{ع}} هر كدام در مكّه و مدينه و كوفه صاحب مكتب تفسيرى شدند. | با مراجعه به تفاسير، معلوم مىشود امام على{{ع}} پيشواى مفسّرين است، چنان كه سيوطى مىنويسد: «در ميان [[خلفا]] از همه بيشتر از علىّ بن أبي طالب روايت شده است»<ref>اتقان، نوع ۸۰، طبقات المفسّرين.</ref> و [[ابن عبّاس]] كه آن همه احاديث تفسيرى دارد از شاگردان [[امام]] على{{ع}} بوده است. هنگامى كه به او گفته شد: [[علم]] تو نسبت به علم پسر عمويت، چه مقدار است؟ گفت: مانند نسبت قطره بارانى در برابر اقيانوس!<ref>شرح نهج البلاغه ابن أبي الحديد، ج ۱، ص ۱۸ و ۱۹.</ref>. شاگردان تفسيرى امام على{{ع}} هر كدام در مكّه و مدينه و كوفه صاحب مكتب تفسيرى شدند. | ||
==== امام على{{ع}} واضع | ==== امام على{{ع}} واضع علم نحو ==== | ||
[[حضرت على]]{{ع}} براى صيانت [[زبان قرآن]] از [[انحراف]] و [[اعوجاج]]، أبو الأسود دؤلى را [[مأمور]] ساخت تا زير نظر آن حضرت علم نحو را وضع كند و بعدها أبو الأسود با استفاده از همين علم نحو، [[قرآن]] را اعرابگذارى كرد<ref>طبقات النّحويين، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. | [[حضرت على]]{{ع}} براى صيانت [[زبان قرآن]] از [[انحراف]] و [[اعوجاج]]، أبو الأسود دؤلى را [[مأمور]] ساخت تا زير نظر آن حضرت علم نحو را وضع كند و بعدها أبو الأسود با استفاده از همين علم نحو، [[قرآن]] را اعرابگذارى كرد<ref>طبقات النّحويين، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. | ||