آیه محسنین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
== آورنده [[کلام]] [[صدق]] و تصدیقکننده آن کیست؟ == | == آورنده [[کلام]] [[صدق]] و تصدیقکننده آن کیست؟ == | ||
سؤال: منظور از جمله {{متن قرآن|الَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}}؛ کسی که سخن راست بیاورد» و جمله {{متن قرآن|صَدَّقَ بِهِ}}؛ کسی که آن را تصدیق کند» کیست؟ پاسخ: منظور از جمله اوّل [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} | سؤال: منظور از جمله {{متن قرآن|الَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}}؛ کسی که سخن راست بیاورد» و جمله {{متن قرآن|صَدَّقَ بِهِ}}؛ کسی که آن را تصدیق کند» کیست؟ پاسخ: منظور از جمله اوّل [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} و مراد از جمله دوم [[حضرت علی]]{{ع}} است؛ هر چند ممکن است جمله دوم شامل تمام [[مؤمنین]] که [[رسالت پیامبر اسلام]]{{صل}} را تصدیق کردهاند نیز بشود، ولی بدون [[شک]] در رأس آنها علیّ بن أبی طالب{{ع}} است. | ||
مطلب فوق در کتابهای متعدّدی از [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] آمده است، که به چند نمونه آن اشاره میکنیم: | مطلب فوق در کتابهای متعدّدی از [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] آمده است، که به چند نمونه آن اشاره میکنیم: | ||
# [[ابن مغازلی]]، از دانشمندان بسیار معروف اهل سنّت، در کتاب معروفش «[[مناقب]]» از [[مفسّر]] معروف «[[مجاهد]]» چنین نقل میکند: «منظور از آورنده کلام صدق، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} | # [[ابن مغازلی]]، از دانشمندان بسیار معروف اهل سنّت، در کتاب معروفش «[[مناقب]]» از [[مفسّر]] معروف «[[مجاهد]]» چنین نقل میکند: «منظور از آورنده کلام صدق، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و منظور از «تصدیقکننده آن» علیّ بن أبی طالب{{ع}} است»<ref>{{عربی|"فی قَوْلِه تَعالی: «الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ»؛ رَسُولُ اللَّهِ وَ «الَّذی صَدَّقَ بِهِ» عَلِیٌ"}}؛ مناقب، به نقل از احقاق الحق، ج۳، ص۱۷۷.</ref>. | ||
# [[ابن عساکر]]، نیز مطلب مذکور را نقل کرده است<ref>احقاق الحق، ج۳، ص۱۷۷.</ref>. | # [[ابن عساکر]]، نیز مطلب مذکور را نقل کرده است<ref>احقاق الحق، ج۳، ص۱۷۷.</ref>. | ||
# علّامه گنجی در کفایة الطّالب نیز از جمله دانشمندانی است که [[حدیث]] فوق را نقل نموده است<ref>کفایة الطّالب، ص۱۰۹ (به نقل از احقاق الحق، ج۳، ص۱۷۷).</ref>. | # علّامه گنجی در کفایة الطّالب نیز از جمله دانشمندانی است که [[حدیث]] فوق را نقل نموده است<ref>کفایة الطّالب، ص۱۰۹ (به نقل از احقاق الحق، ج۳، ص۱۷۷).</ref>. | ||