حیدرآباد: تفاوت میان نسخه‌ها

نام [[شهر]] پرجمعیت، کهن و معروفی در جنوب هند که با علاقه‌های [[شیعی]] به این نام نامیده شده است. تأسیس آن را در سال ۱۰۰۰ هجری قمری توسط [[سلطان]] [[محمّد]] قلی [[قطب]] شاه، [[پادشاه]] [[شیعه]] و ایرانی‌نژاد و زیر نظر میر محمّد [[مؤمن]] [[استرآبادی]] دانسته‌اند. علت نامگذاری این شهر به "حیدرآباد" را ارادت خاص قطب شاهیان به [[حیدر کرار]]، [[علی]] [[مرتضی]]{{ع}} دانسته‌اند. در [[زمان]] [[حکومت]] این سلسله، یکی از مراکز مهمّ [[تشیع]] و زبان و ادب فارسی در جنوب هند به شمار می‌رفت. قطب شاه، [[مذهب]] [[تشیّع]] را در این شهر اعلام کرد و دستور داد در خطبه‌های نماز جمعه نام [[ائمه شیعه]] قرائت شود و به رواج تشیّع در این منطقه و برپایی [[مراسم عزاداری]] ابا عبداللّه الحسین{{ع}} پرداخت و خود وی از [[مرثیه‌سرایان]] بنام بود. آثار [[تاریخی]] بسیاری از دوران حکومت [[شیعیان]] در حیدرآباد وجود دارد.<ref>ر.ک: دائرة المعارف تشیع ج۶ ص۵۹۳.</ref> علامه مؤمن استرآبادی، [[فقیه]] برجسته و معمار معروف عصر خود بود. وی شهر بزرگ و زیبای حیدرآباد را در سال ۹۹۹ ق آماده نمود. [[شهر]] حیدرآباد یعنی شهر [[امام علی]]{{ع}} براساس نقشۀ شهر [[اصفهان]] دوران صفوی طرّاحی شد و در آن دوران به عنوان "اصفهان نو" معروف گردید.<ref>فصلنامه مشکوة ویژه نامه امام علی شماره ۶۸-۶۹ ص۸۴.</ref> [[شهرها]] و روستاهای فراوانی نیز به این نام است<ref>ر.ک: لغت نامه دهخدا</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۳۷.</ref>