حیدرآباد: تفاوت میان نسخه‌ها

نام [[شهر]] پرجمعیت، کهن و معروفی در جنوب هند که با علاقه‌های [[شیعی]] به این نام نامیده شده است. تأسیس آن را در [[سال ۱۰۰۰ هجری]] [[قمری]] توسط [[سلطان]] [[محمّد]] قلی [[قطب]] [[شاه]]، [[پادشاه]] [[شیعه]] و ایرانی‌نژاد و زیر نظر [[میر]] محمّد [[مؤمن]] [[استرآبادی]] دانسته‌اند. علت نامگذاری این شهر به "[[حیدرآباد]]" را ارادت خاص قطب شاهیان به [[حیدر کرار]]، [[علی]] [[مرتضی]]{{ع}} دانسته‌اند. در [[زمان]] [[حکومت]] این سلسله، یکی از مراکز مهمّ [[تشیع]] و زبان و [[ادب فارسی]] در جنوب هند به شمار می‌رفت. قطب شاه، [[مذهب]] [[تشیّع]] را در این شهر اعلام کرد و دستور داد در [[خطبه‌های نماز جمعه]] نام [[ائمه شیعه]] قرائت شود و به رواج تشیّع در این منطقه و برپایی [[مراسم عزاداری]] ابا عبد [[اللّه]] الحسین{{ع}} پرداخت و خود وی از [[مرثیه‌سرایان]] بنام بود. آثار [[تاریخی]] بسیاری از دوران حکومت [[شیعیان]] در حیدرآباد وجود دارد.<ref>ر. ک. دائرة المعارف تشیع ج۶ ص۵۹۳</ref> [[علامه]] مؤمن استرآبادی، [[فقیه]] برجسته و معمار معروف عصر خود بود. وی شهر بزرگ و زیبای حیدرآباد را در سال ۹۹۹ ق آماده نمود. [[شهر]] حیدرآباد یعنی شهر [[امام علی]]{{ع}} براساس نقشۀ شهر [[اصفهان]] دوران [[صفوی]] طرّاحی شد و در آن دوران به عنوان "اصفهان نو" معروف گردید.<ref>فصلنامه مشکوة ویژه نامه امام علی شماره ۶۸-۶۹ ص۸۴</ref> [[شهرها]] و روستاهای فراوانی نیز به این نام است<ref>ر.ک: لغت نامه دهخدا</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۳۷.</ref>.