پرش به محتوا

نائله: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۰۹۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۸: خط ۸:
==مقدمه==
==مقدمه==
نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و نائله دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>
نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و نائله دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>
==اساف و نائله==
[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «[[نائله]]» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.
البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف]] بن [[بغی]]، و [[نائله]] بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «اساف بن بناء» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر]] هشام بن محمد نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۹۹.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
۸۰٬۱۲۹

ویرایش