←اُم القری
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==اُم القری== | ==اُم القری== | ||
از نامهای [[مکه]] است که در [[قرآن کریم]] دوبار آمده است. {{متن قرآن|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا}}<ref>«و بدینگونه ما به تو قرآنی عربی وحی کردیم تا (مردم) امّ القری و پیرامون آن را بیم دهی» سوره شوری، آیه ۷.</ref>. {{متن قرآن|وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى}}<ref>«و مردم پیرامون آن را بیمدهی» سوره انعام، آیه ۹۲.</ref>. | از نامهای [[مکه]] است که در [[قرآن کریم]] دوبار آمده است. {{متن قرآن|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا}}<ref>«و بدینگونه ما به تو قرآنی عربی وحی کردیم تا (مردم) امّ القری و پیرامون آن را بیم دهی» سوره شوری، آیه ۷.</ref>. {{متن قرآن|وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى}}<ref>«و مردم پیرامون آن را بیمدهی» سوره انعام، آیه ۹۲.</ref>. | ||
مکه را از این رو | مکه را از این رو ام القری دانستهاند که گویند هنگام [[آغاز آفرینش]] [[زمین]]، تمامی سطح آن را آب فراگرفته و تنها مکان [[کعبه]]، خشکی بوده و این خشکی اندک اندک از اطراف کعبه برآمده تا به مقدار کنونی گسترش یافته است. در اصطلاح لغوی و [[قرآنی]] به این مسأله ([[دحو الارض]]) گویند که در قرآن کریم آمده است: {{متن قرآن|وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا}}<ref>«و پس از آن زمین را گسترانید» سوره نازعات، آیه ۳۰.</ref> در [[حقیقت]] به مکه مادر [[زمینها]] گفته میشود و [[قرآن]] نیز به این نام اشاره دارد<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، اصغر قائدان، ص۶۲.</ref>. برای این نام، وجوهی گفتهاند: | ||
#[[قبله مسلمین]] | #[[قبله مسلمین]] است، | ||
#دارای مرکزیت | #دارای مرکزیت است، | ||
#مرکز آبادیهای [[حجاز]] | #مرکز آبادیهای [[حجاز]] است، | ||
#در وسط زمین (نزدیک خط استوا) | #در وسط زمین (نزدیک خط استوا) است، | ||
#[[مقام]] آن نسبت به شهرهای دیگر بلندتر است از لحاظ [[عظمت]] و [[قداست]]، مهمترین [[شهر]] روی زمین | #[[مقام]] آن نسبت به شهرهای دیگر بلندتر است از لحاظ [[عظمت]] و [[قداست]]، مهمترین [[شهر]] روی زمین است، | ||
#[[زیارتگاه]] [[خداپرستان]] است.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۲۴.</ref> | #[[زیارتگاه]] [[خداپرستان]] است.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۲۴.</ref> | ||