احرام در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←بوی خوش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
{{متن قرآن|وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ}}<ref> سوره بقره، آیه ۱۹۷.</ref> جدال، عبارت از [[خشم]]، [[خشمگین]] کردن [[برادر دینی]]، فریاد<ref>جامعالبیان، مج۲، ج۲، ص۳۷۰ـ۳۷۱.</ref>. و ستیزهای است که به [[فحش]] یا نسبت دادن [[جهل]] یا دروغ منجر شود. برخی گفتهاند: جدال، [[منازعات]] متداول میان [[قریش]] در ایام حج بوده است. نقل شده: وقتی آنها به [[منا]] یا [[عرفات]] و مشعر وارد میشدند، درباره اینکه حج کدام یک کاملتر است یا کدام گروه به [[حق]] نزدیکتر است یا در [[حساب]] ماه [[ذیحجه]] یا در اینکه حج کدامیک ابراهیمی است، جدال میکردند<ref>التفسیر الکبیر، ج۵، ص۱۸۱.</ref>. یا هر یک ادعا میکرد که محل وقوف او، همان موقف ابراهیم{{ع}} است.<ref>جامعالبیان، مج۲، ج۲، ص۳۷۴.</ref>. [[مفسران]] و [[فقیهان]] [[شیعه]] با اشاره به [[روایات اهلبیت]]{{ع}} [[جدال]] را [[سوگند]] یادکردن به {{عربی|لا واللّه و بَلی واللّه}} که برای [[اثبات]] یا رد سخنی، (راست یا [[دروغ]]) [[تفسیر]] کردهاند.<ref>مجمعالبیان، ج۲، ص۵۲۴؛ جواهرالکلام، ج۱۸، ص۳۵۹.</ref>. در برخی [[روایات]]، افزون بر سوگند، [[فحش]] و [[تفاخر]] نیز مصداق جدال دانسته شده<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۶۵ـ۴۶۶؛ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۹۵.</ref>. و با استفاده از برخی روایات، سوگند درصورتی جدال است که دروغ باشد یا بهکاری که [[گناه]] است مربوط شود.<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۶۶؛ جواهرالکلام، ج۱۸، ص۳۶۱.</ref>. (جدال) جمله «فَلا رَفَثَ و لا فُسوقَ و لا جِدالَ» را غالباً [[نافیه]] و برخی نیز ناهیه دانستهاند که خلاف ظاهر است.<ref>التفسیر الکبیر، ج۵، ص۱۸۱.</ref>. به هر تقدیر، این [[آیه]] سه مورد از [[محرمات]] [[احرام]] را بیان میکند. اگر «[[فسوق]]» را «[[عزم]] بر [[حج]] بدون [[التزام]] به [[ترک محرمات]]» بدانیم، آیه بیانگر دو مورد از تروک احرام و فسوق خارج از آنها و در عین [[حال]]، ناظر به همه آنها است.<ref>[[سید مصطفی اسدی|اسدی، سید مصطفی]]، [[احرام - اسدی (مقاله)|مقاله «احرام»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۲، ص ۲۵۸.</ref>. | {{متن قرآن|وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ}}<ref> سوره بقره، آیه ۱۹۷.</ref> جدال، عبارت از [[خشم]]، [[خشمگین]] کردن [[برادر دینی]]، فریاد<ref>جامعالبیان، مج۲، ج۲، ص۳۷۰ـ۳۷۱.</ref>. و ستیزهای است که به [[فحش]] یا نسبت دادن [[جهل]] یا دروغ منجر شود. برخی گفتهاند: جدال، [[منازعات]] متداول میان [[قریش]] در ایام حج بوده است. نقل شده: وقتی آنها به [[منا]] یا [[عرفات]] و مشعر وارد میشدند، درباره اینکه حج کدام یک کاملتر است یا کدام گروه به [[حق]] نزدیکتر است یا در [[حساب]] ماه [[ذیحجه]] یا در اینکه حج کدامیک ابراهیمی است، جدال میکردند<ref>التفسیر الکبیر، ج۵، ص۱۸۱.</ref>. یا هر یک ادعا میکرد که محل وقوف او، همان موقف ابراهیم{{ع}} است.<ref>جامعالبیان، مج۲، ج۲، ص۳۷۴.</ref>. [[مفسران]] و [[فقیهان]] [[شیعه]] با اشاره به [[روایات اهلبیت]]{{ع}} [[جدال]] را [[سوگند]] یادکردن به {{عربی|لا واللّه و بَلی واللّه}} که برای [[اثبات]] یا رد سخنی، (راست یا [[دروغ]]) [[تفسیر]] کردهاند.<ref>مجمعالبیان، ج۲، ص۵۲۴؛ جواهرالکلام، ج۱۸، ص۳۵۹.</ref>. در برخی [[روایات]]، افزون بر سوگند، [[فحش]] و [[تفاخر]] نیز مصداق جدال دانسته شده<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۶۵ـ۴۶۶؛ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۹۵.</ref>. و با استفاده از برخی روایات، سوگند درصورتی جدال است که دروغ باشد یا بهکاری که [[گناه]] است مربوط شود.<ref>وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۶۶؛ جواهرالکلام، ج۱۸، ص۳۶۱.</ref>. (جدال) جمله «فَلا رَفَثَ و لا فُسوقَ و لا جِدالَ» را غالباً [[نافیه]] و برخی نیز ناهیه دانستهاند که خلاف ظاهر است.<ref>التفسیر الکبیر، ج۵، ص۱۸۱.</ref>. به هر تقدیر، این [[آیه]] سه مورد از [[محرمات]] [[احرام]] را بیان میکند. اگر «[[فسوق]]» را «[[عزم]] بر [[حج]] بدون [[التزام]] به [[ترک محرمات]]» بدانیم، آیه بیانگر دو مورد از تروک احرام و فسوق خارج از آنها و در عین [[حال]]، ناظر به همه آنها است.<ref>[[سید مصطفی اسدی|اسدی، سید مصطفی]]، [[احرام - اسدی (مقاله)|مقاله «احرام»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۲، ص ۲۵۸.</ref>. | ||
=== | ===بوی خوش=== | ||
یکی از [[محرّمات]] احرام، استفاده از بوی خوش است: {{متن قرآن|ثُمَّ لْيَقْضُوا۟ تَفَثَهُمْ}}<ref>«سپس باید آلایشهای خود را بپیرایند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> بر پایه روایتی از [[امام باقر]] یا صادق{{ع}} بوی خوش از مصادیق «تفث» شمرده شده است.<ref>البرهان، ج۳، ص۸۷۷.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی|اسدی، سید مصطفی]]، [[احرام - اسدی (مقاله)|مقاله «احرام»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۲، ص ۲۵۸.</ref>. | یکی از [[محرّمات]] احرام، استفاده از بوی خوش است: {{متن قرآن|ثُمَّ لْيَقْضُوا۟ تَفَثَهُمْ}}<ref>«سپس باید آلایشهای خود را بپیرایند» سوره حج، آیه ۲۹.</ref> بر پایه روایتی از [[امام باقر]] یا صادق{{ع}} بوی خوش از مصادیق «تفث» شمرده شده است.<ref>البرهان، ج۳، ص۸۷۷.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی|اسدی، سید مصطفی]]، [[احرام - اسدی (مقاله)|مقاله «احرام»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۲، ص ۲۵۸.</ref>. | ||