اشاعه فحشاء: تفاوت میان نسخه‌ها

بر همین اساس است که [[غیبت]] و اشاعه فحشای مؤمن [[حرام]] شمرده شده است. [[خداوند]] برای کسانی که [[اشاعه فحشا]] می‌کنند [[عذاب]] دردناکی را [[وعده]] داده است{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} <ref>«بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>. البته اشاعه فحشا و گفتن [[منکرات]] باعث می‌شود کم‌کم [[زشتی]] [[گناه]] از میان برود و مردم به آن حساسیت نشان ندهند.<ref>[[محمد جواد برهانی|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)| سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 159-160.</ref>

== منابع ==